کتاب کرتکه و دمنکه ترجمه فریدون فضیلت، انتشارات لاهیتا

«کلیله و دمنه» از گنجینه‌های ارزشمند فرهنگ جهانی و از آثار ماندگار ادب کهن ایران است. فردوسی در شاهنامه گزارش کرده است که این کتاب در روزگار انوشیروان ساسانی از هند به ایران آورده شد و به دست برزویه طبیب به زبان پارسی برگردانده شد. پس از آن، در فراز و فرودهای تاریخی ایران، این اثر همچون هزاران کتاب دیگر از میان رفت و نابود شد. در روزگاری بعد، ابن‌مقفع آن را به زبان عربی ترجمه کرد و به نام دو شخصیت از یکی از داستان‌های کتاب، یعنی «کلیله و دمنه»، نام نهاد. پس از او، رودکی آن را به شعر پارسی درآورد و سرانجام نصرالله منشی، دبیر دربار بهرام‌شاه غزنوی، بار دیگر آن را به نثر پارسی بازنوشت؛ همان نسخه‌ای که اکنون در دست ماست. بدیهی است در هر یک از این ترجمه‌ها و بازگردان‌ها، چه به عربی و چه به پارسی، تغییراتی رخ داده و بخش‌هایی از کتاب کاسته یا افزوده شده است. همچنین باید یادآور شد که اصل کتاب، که به زبان سانسکریت نگاشته شده بود، هرگز در دسترس نبوده است.