کتاب مسیح و آدم اثر کارل بارت، ترجمه محمد صبائی، انتشارات ققنوس
بشر و بشریت در باب پنجم رساله به رومیان
کتاب مسیح و آدم اثر کارل بارت، ترجمه محمد صبائی، انتشارات ققنوس
بشر و بشریت در باب پنجم رساله به رومیان
ناشر : ققنوس
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
شومیزنوع جلد
1403سال انتشار شمسی
کتاب «مسیح و آدم» نوشتهی کارل بارت، کاوشی ژرف و الهیاتی دربارهی یکی از مهمترین بخشهای عهد جدید است. بارت، متفکری برجسته در الهیات پروتستان قرن بیستم، در این اثر به بررسی رابطهی میان مسیح و آدم در باب پنجمِ رساله به رومیان میپردازد و پیامدهای آن را برای فهم انسان از گناه، فیض و رستگاری آشکار میسازد.
این کتاب با تمرکز بر الهیات پولسی، تضاد بنیادین میان سقوط در آدم و رستگاری در مسیح را بهتصویر میکشد و بر نیروی دگرگونکنندهی فیض الهی تأکید دارد. در این چارچوب، بارت نشان میدهد که آدم نماد بشریت سقوطکرده و محکوم است، در حالیکه مسیح، نجاتدهنده و تحققبخش ارادهی الهی، نمایندهی انسان نوینی است که در فیض خداوند نجات یافته است.
بارت در تحلیل دقیق خود از متن رساله به رومیان، پیامدهای گستردهی آموزههای پولسی را برای درک آموزههای مسیحی توضیح میدهد؛ بهویژه آموزههایی چون طبیعت انسان، گناه نخستین و فیض نجاتبخش مسیح. او بر دگرگونی بنیادی از محکومیت در آدم به توجیه در مسیح تأکید میکند و مینمایاند که هویت راستین انسان در کار نجاتبخش مسیح معنا مییابد، نه در وضعیت سقوطکرده و گناهآلود او.
از منظر بارت، این پژوهش صرفاً بررسی آکادمیک متون مقدس نیست، بلکه تأملی عمیق در الهیات است؛ تأملی که هدفش دگرگون ساختن نگرش مسیحیان به مفهوم نجات و جایگاه انسان در برابر خداست. او در ضمنِ کاوش در اندیشهی پولسی، تفاسیر سنتی از گناه و فیض را به چالش میکشد و از درکی کاملاً مسیحمحور از انسانیت دفاع مینماید.
محور اصلی «مسیح و آدم» تقابل میان انسانیت کهن در آدم و انسانیت نوین در مسیح است. بارت تأکید میکند که آدم نماد نافرمانی و گسست انسان از خداست، در حالیکه مسیح تصویری از اطاعت، آشتی و تحقق ارادهی الهی را ارائه میدهد. در این میان، مفهوم فیض الهی از موضوعات کلیدی کتاب است. از دید بارت، رستگاری نه از راه کوشش انسان، بلکه تنها از طریق فیض خداوند بهدست میآید. این رویکرد با الهیات گستردهتر او هماهنگ است؛ الهیاتی که هر نوع تصور از خودمختاری انسان در امر نجات را رد کرده و حاکمیت مطلق خدا را بر کل فرایند رهایی انسان برجسته میکند.
افزون بر این، کتاب به بررسی تأثیر کار نجاتبخش مسیح بر هویت انسان میپردازد. بارت استدلال میکند که انسانیت راستین با مشارکت در مسیح تعریف میشود، نه با طبیعت سقوطکردهی او. این نگرش الهیاتی پیامدهایی عمیق در عرصهی انسانشناسی و جامعهشناسی مسیحی دارد و جایگاه محوری مسیح را در فهم چیستی و هویت انسان آشکار میسازد.
در نهایت، «مسیح و آدم» اثری تأملبرانگیز در الهیات مسیحی است که خواننده را به بازاندیشی در رابطهی میان گناه و فیض، محکومیت و رستگاری دعوت میکند. بررسی دقیق کارل بارت از باب پنجم رساله به رومیان، بینشی تازه، عمیق و مسیحمحور دربارهی طبیعت انسان و راه رستگاری ارائه میدهد و این اثر را به منبعی ارزشمند برای علاقهمندان به الهیات پولسی، آموزههای مسیحی و مباحث مربوط به فیض و نجات تبدیل میسازد.
کتاب «مسیح و آدم» نوشتهی کارل بارت، کاوشی ژرف و الهیاتی دربارهی یکی از مهمترین بخشهای عهد جدید است. بارت، متفکری برجسته در الهیات پروتستان قرن بیستم، در این اثر به بررسی رابطهی میان مسیح و آدم در باب پنجمِ رساله به رومیان میپردازد و پیامدهای آن را برای فهم انسان از گناه، فیض و رستگاری آشکار میسازد.
این کتاب با تمرکز بر الهیات پولسی، تضاد بنیادین میان سقوط در آدم و رستگاری در مسیح را بهتصویر میکشد و بر نیروی دگرگونکنندهی فیض الهی تأکید دارد. در این چارچوب، بارت نشان میدهد که آدم نماد بشریت سقوطکرده و محکوم است، در حالیکه مسیح، نجاتدهنده و تحققبخش ارادهی الهی، نمایندهی انسان نوینی است که در فیض خداوند نجات یافته است.
بارت در تحلیل دقیق خود از متن رساله به رومیان، پیامدهای گستردهی آموزههای پولسی را برای درک آموزههای مسیحی توضیح میدهد؛ بهویژه آموزههایی چون طبیعت انسان، گناه نخستین و فیض نجاتبخش مسیح. او بر دگرگونی بنیادی از محکومیت در آدم به توجیه در مسیح تأکید میکند و مینمایاند که هویت راستین انسان در کار نجاتبخش مسیح معنا مییابد، نه در وضعیت سقوطکرده و گناهآلود او.
از منظر بارت، این پژوهش صرفاً بررسی آکادمیک متون مقدس نیست، بلکه تأملی عمیق در الهیات است؛ تأملی که هدفش دگرگون ساختن نگرش مسیحیان به مفهوم نجات و جایگاه انسان در برابر خداست. او در ضمنِ کاوش در اندیشهی پولسی، تفاسیر سنتی از گناه و فیض را به چالش میکشد و از درکی کاملاً مسیحمحور از انسانیت دفاع مینماید.
محور اصلی «مسیح و آدم» تقابل میان انسانیت کهن در آدم و انسانیت نوین در مسیح است. بارت تأکید میکند که آدم نماد نافرمانی و گسست انسان از خداست، در حالیکه مسیح تصویری از اطاعت، آشتی و تحقق ارادهی الهی را ارائه میدهد. در این میان، مفهوم فیض الهی از موضوعات کلیدی کتاب است. از دید بارت، رستگاری نه از راه کوشش انسان، بلکه تنها از طریق فیض خداوند بهدست میآید. این رویکرد با الهیات گستردهتر او هماهنگ است؛ الهیاتی که هر نوع تصور از خودمختاری انسان در امر نجات را رد کرده و حاکمیت مطلق خدا را بر کل فرایند رهایی انسان برجسته میکند.
افزون بر این، کتاب به بررسی تأثیر کار نجاتبخش مسیح بر هویت انسان میپردازد. بارت استدلال میکند که انسانیت راستین با مشارکت در مسیح تعریف میشود، نه با طبیعت سقوطکردهی او. این نگرش الهیاتی پیامدهایی عمیق در عرصهی انسانشناسی و جامعهشناسی مسیحی دارد و جایگاه محوری مسیح را در فهم چیستی و هویت انسان آشکار میسازد.
در نهایت، «مسیح و آدم» اثری تأملبرانگیز در الهیات مسیحی است که خواننده را به بازاندیشی در رابطهی میان گناه و فیض، محکومیت و رستگاری دعوت میکند. بررسی دقیق کارل بارت از باب پنجم رساله به رومیان، بینشی تازه، عمیق و مسیحمحور دربارهی طبیعت انسان و راه رستگاری ارائه میدهد و این اثر را به منبعی ارزشمند برای علاقهمندان به الهیات پولسی، آموزههای مسیحی و مباحث مربوط به فیض و نجات تبدیل میسازد.
پدیدآورندگان
برچسبهای مرتبط
کتاب مسیح و آدم اثر کارل بارت، ترجمه محمد صبائی، انتشارات ققنوس
بشر و بشریت در باب پنجم رساله به رومیان