کتاب نمایشنامه شب دوازدهم اثر ویلیام شکسپیر، ترجمه علاءالدین پازارگادی، انتشارات سروش

کتاب «شب دوازدهم» اثر مشهور ویلیام شکسپیر، یکی از برجسته‌ترین نمایشنامه‌های اوست که در سال ۱۶۰۲ نوشته شد. این نمایشنامه با محوریت عشق، قدرت و بازی‌های انسانی، ماجرایی پرکشش و سرشار از پیچیدگی‌های عاطفی را روایت می‌کند. در داستان «شب دوازدهم»، بانو الیویا، زنی اشراف‌زاده، قلب کنت ارسینو را مفتون خود ساخته است. با این حال، الیویا تنها توجه ارسینو را به خود جلب نمی‌کند؛ او دو خواستگار دیگر نیز دارد: مالوُلیو، خدمتکار جاه‌طلب و متظاهر، و سر اندرو آگوچیک، که هر یک به گونه‌ای در پی دست یافتن به دل او هستند. افزون بر این شخصیت‌ها، دو دوقلو به نام‌های ویولا و سباستین وارد ماجرا می‌شوند. طی سفری دریایی، کشتی آن‌ها آسیب می‌بیند و هرکدام گمان می‌برد دیگری در دریا غرق شده است. ویولا برای نجات خود، تصمیم می‌گیرد هویتش را پنهان کرده و با لباس مردانه وارد خدمت کنت ارسینو شود. ارسینو نیز او را به عنوان فرستاده‌ای وفادار نزد بانو الیویا می‌فرستد. اما مسیر داستان به‌سرعت تغییر می‌کند؛ الیویا بی‌آن‌که بداند این فرستاده در حقیقت دختری است با چهره و پوشش مردانه، عاشق او می‌شود. این جابه‌جایی هویت و سوءتفاهم‌های عاشقانه، ماجرا را به اوج درام و طنز می‌رساند و نمایشنامه را به یکی از آثار درخشان شکسپیر بدل می‌کند. «شب دوازدهم» نه‌تنها از جذاب‌ترین و سرگرم‌کننده‌ترین آثار ویلیام شکسپیر به شمار می‌آید، بلکه نمونه‌ای برجسته از توانایی او در خلق شخصیت‌های به‌یادماندنی، روابط پیچیده و داستان‌های سرشار از شگفتی است؛ اثری که همچنان جایگاه خود را در ادبیات نمایشی جهان حفظ کرده است.