کتاب دشت سوزان اثر خوان رولفو، ترجمه فرشته مولوی، انتشارات ققنوس

کتاب «دشت سوزان» ساختاری چون یک مونولوگ دارد؛ جایی که شخصیتی به نام «ماکاریو» – جوانی یتیم و ساده‌دل از اهالی شهر – در روایت ذهنی خود، ابعادی خاص و گاه غریب از زندگی روزمره‌اش را بازگو می‌کند. در داستان «ماکاریو»، گذشته و حال به‌گونه‌ای آشفته و درهم‌تنیده در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و پیوند میان اندیشه‌ها و تصاویر ذهنی او، گاه حیرت‌انگیز و غیرمنتظره است. این پیوندها نه‌تنها جریان عمل را متوقف می‌سازند، بلکه زمان حال را نیز در سکونی فلج‌کننده فرو می‌برند. خوان رولفو در این روایت درخشان با مهارتی کم‌نظیر موفق می‌شود فضای بیمارگونه و سنگین پیرامون این پسر بی‌نوا را که از گرسنگی رنج می‌برد، با وحشتی جهنمی احاطه شده و تنها از سوی مادرخوانده‌اش و دختر خدمتکار، فِلیپا، محافظت می‌شود، به‌تصویر بکشد. داستان با صحنه‌ای آغاز می‌شود که راوی پس از ساعت‌ها راه رفتن در دشتی تهی و بی‌جان، تنها صدای پارس سگ‌ها را می‌شنود؛ صدایی که سرآغاز سفری ذهنی و وهم‌آلود است. کتاب «دشت سوزان» (که به انگلیسی با نام‌های The Burning Plain and Other Stories، The Plain in Flames و El Llano en Llamas ترجمه شده است) مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که توسط نویسنده‌ی برجسته‌ی مکزیکی، «خوان رولفو»، به زبان اسپانیایی نوشته شده و نخستین بار در سال ۱۳۳۲ (۱۹۵۳ میلادی) منتشر شد. این مجموعه، همراه با رمان معروف «پدرو پارامو»، جایگاه رولفو را به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین و خلاق‌ترین نویسندگان ادبیات آمریکای لاتین تثبیت کرده و شهرتی ماندگار برای او به ارمغان آورده است.