کتاب نمایشنامه رویای نیمه‌شب تابستان اثر ویلیام شکسپیر، ترجمه علاءالدین پازارگادی، انتشارات سروش

رویای یک شب نیمه‌تابستان یکی از کمدی‌های مشهور ویلیام شکسپیر است که در حدود سال‌های ۱۵۹۵ یا ۱۵۹۶ میلادی نوشته شده است. این نمایشنامه در آتن به وقوع می‌پیوندد و روایت آن بر چندین داستان فرعی استوار است که همگی حول محور ازدواج تزئوس، دوک آتن، و هیپولیتا، ملکه آمازون، شکل می‌گیرند. یکی از خطوط اصلی داستان، درگیری میان چهار عاشق آتنی است که سرنوشتشان به پیچیدگی‌های عاطفی و انتخاب‌های دشوار گره می‌خورد. در کنار این ماجرا، گروهی متشکل از شش بازیگر آماتور تلاش می‌کنند نمایشی را برای اجرای پیش از مراسم عروسی آماده کنند. هر دو گروه در نهایت سر از جنگلی پر رمز و راز در می‌آورند؛ جایی که پریان با دخالت‌های جادویی خود زندگی انسان‌ها را به‌طور شگفت‌انگیزی تحت تأثیر قرار می‌دهند و در عین حال گرفتار توطئه‌ها و کشمکش‌های درونی خود نیز هستند. این اثر یکی از محبوب‌ترین نمایشنامه‌های شکسپیر به شمار می‌آید و همواره بر صحنه‌ تئاترهای مختلف در سراسر جهان اجرا شده است. نمایشنامه دارای چهار خط داستانی به‌هم‌پیوسته است که در نهایت با جشن عروسی تزئوس و هیپولیتا به هم گره می‌خورند. بخش‌هایی از آن در جنگل و بخشی در قلمرو پریان، زیر نور ماه، روایت می‌شود. شخصیتی محوری در این داستان، هرمیا است که عاشق لیساندر است اما در برابر خواسته پدرش، اگئوس، مقاومت می‌کند؛ چرا که او دخترش را برای ازدواج با دیمیتریوس در نظر گرفته است. در سال ۱۹۷۰، پیتر بروک با کارگردانی یک اجرای ابتکاری از این نمایش در شرکت سلطنتی شکسپیر، تحولی در نحوه‌ی به‌صحنه‌بردن اثر ایجاد کرد. این اجرا در فضایی مینیمالیستی با یک جعبه سفید خالی طراحی شد، جایی که اجنه و پریان همچون هنرمندان سیرک به شیطنت و بازی‌های نمایشی می‌پرداختند. بروک همچنین ایده‌ای نوآورانه را مطرح کرد: دو برابر کردن شخصیت‌های تزئوس/اوبرون و هیپولیتا/تیتانیا، تا بدین‌وسیله نشان دهد دنیای پریان بازتابی آینه‌ای از جهان انسان‌هاست. در این اجرای برجسته، بازیگران نام‌آشنای بریتانیایی چون پاتریک استوارت، بن کینگزلی، جان کین (در نقش پاک) و فرانسیس دو لا تور (در نقش هلنا) حضور داشتند که هر یک با نقش‌آفرینی خود جایگاه ویژه‌ای در تاریخ اجرای «رویای یک شب نیمه‌تابستان» به‌جا گذاشتند.