کتاب مسابقه فضایی اثر ناتان آسنگ، ترجمه آرش عزیزی، انتشارات ققنوس

حدود هزار و هشتصد و پنجاه سال پیش، نویسنده‌ای یونانی به نام لوکیان، نخستین داستان تخیلی درباره‌ی سفر به جهانی دیگر را نوشت. در قرن‌های بعد، سفر به ماه و سایر سیاره‌ها همچنان یکی از موضوعات محبوب نویسندگان آثار تخیلی باقی ماند. آنان بی‌آنکه بدانند، پژوهش درباره‌ی ابزاری که سرانجام انسان را به ماه خواهد برد، قرن‌ها پیش و حتی پیش از دوران لوکیان آغاز شده بود. در قرن دوم پیش از میلاد، چینی‌ها کشف کردند که با آتش زدن گرد سیاه – ترکیبی از زغال‌چوب، گوگرد و شوره – می‌توان جسمی را با نیرویی عظیم در هوا پرتاب کرد. تا قرن سیزدهم میلادی، آنان چنان در هدایت این وسایل که «موشک» نامیده می‌شد، مهارت یافتند که از آن‌ها هم در آیین‌ها و جشن‌های خود و هم به‌عنوان سلاح جنگی استفاده می‌کردند. در سال ۱۸۶۵ میلادی، ژول ورن، نویسنده‌ی نامدار فرانسوی، کتابی با عنوان «سفر به ماه» منتشر کرد. او در این اثر، ماجرای سفر سه نفر به ماه و فرودشان بر سطح آن را روایت کرد. ویژگی برجسته‌ی این کتاب نسبت به آثار پیشین علمی‌–تخیلی در آن بود که ورن داستان خود را با جزئیات دقیق علمی نوشت و نشان داد که چنین سفری، از دیدگاه علمی، امکان‌پذیر است. کتاب «مسابقه‌ی فضایی»، یکی دیگر از آثار مجموعه‌ی «تاریخ جهان»، خوانندگان را با چگونگی سفر انسان به فضا آشنا می‌سازد. این کتاب به رقابت فضایی میان آمریکا و شوروی در دوران جنگ سرد، از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۰ میلادی، می‌پردازد و ماجراها و شخصیت‌هایی چون یوری گاگارین و ورنر فون براون را معرفی می‌کند.