کتاب مرگ کار اوست اثر آتوسا مشفق، انتشارات برج

رمان «مرگ کار اوست» (۲۰۲۰) نوشته‌ی آتوسا مشفق، اثری روان‌شناسانه، تکان‌دهنده و ژرف‌نگر است که به کاوش در تنهایی، وسواس و داستان‌هایی می‌پردازد که انسان‌ها برای درک دنیای آشفته‌ی خود روایت می‌کنند. این اثر با نگاهی موشکافانه به ذهن انسان، در مرز میان واقعیت و خیال حرکت می‌کند و پرسش‌هایی بنیادین درباره‌ی معنا، حافظه و هویت مطرح می‌سازد. داستان پیرامون وستا گل، بیوه‌ای ۷۲ ساله، می‌چرخد که پس از ترک زندگی پیشینش، به همراه سگش چارلی به کلبه‌ای خلوت در دل جنگل نقل مکان می‌کند. در یکی از پیاده‌روی‌های روزانه، یادداشتی مرموز پیدا می‌کند که بر روی آن نوشته شده است: «اسم او ماگدا بود. هیچ‌کس هرگز نخواهد دانست چه کسی او را کشته. من نبودم. جسد او اینجاست.» با این حال، هیچ جسدی یافت نمی‌شود و از همین نقطه معمایی پیچیده آغاز می‌گردد. آتوسا مشفق با مهارت، نفوذی عمیق به ذهن و روان انسان دارد و سقوط تدریجی وستا به ورطه‌ی وسواس در پی حل معمای مرگ ماگدا را با دقتی هنرمندانه به تصویر می‌کشد. تخیل افسارگسیخته‌ی وستا برای شخصیت‌های خیالی، گذشته‌ها و انگیزه‌هایی پیچیده می‌سازد و همین امر مرز میان واقعیت و خیال را از میان برمی‌دارد. این درهم‌تنیدگی ذهنی، پرسش‌هایی درباره‌ی اعتبار حافظه و تلاش انسان برای معنا بخشیدن به زندگی به میان می‌آورد. رمان «مرگ کار اوست» علاوه بر پرداختن به مفهوم وسواس، بر مضامین انزوا و نیاز انسان به ارتباط نیز تمرکز دارد. تنهایی خودخواسته‌ی وستا، کشمکش‌های درونی او را تشدید می‌کند و جست‌وجویش برای کشف حقیقت را به تلاشی برای مواجهه با تنهایی بدل می‌سازد. بخش عمده‌ای از روایت در ذهن وستا جریان دارد و این امر، پیچیدگی مواجهه‌ی انسان با انزوا را برجسته‌تر می‌کند. از نظر ساختار روایی، مشفق با انتخاب راوی‌ای غیرقابل اعتماد، داستان را از دیدگاه تکه‌تکه و تحریف‌شده‌ی وستا روایت می‌کند. این رویکرد، فضای اضطراب، تردید و عدم‌قطعیت را تقویت کرده و خواننده را وامی‌دارد تا همواره صحت روایت‌های ارائه‌شده را زیر سؤال ببرد. با پیشرفت داستان و فرو رفتن بیشتر وستا در تخیل، طرح روایی پیچیده‌تر و آشفته‌تر می‌شود و بازتابی از ذهن ناآرام او را نشان می‌دهد. پس از انتشار، این رمان به دلیل عمق روان‌شناختی، پرداخت استادانه‌ی شخصیت‌ها و ترسیم دقیق ابعاد گوناگون ذهن انسان با تحسین گسترده‌ی منتقدان روبه‌رو شد. بررسی مضامینی چون غم، هویت، مرگ و جست‌وجوی معنا، این اثر را به روایتی تأمل‌برانگیز برای دوستداران ادبیات روان‌شناختی تبدیل کرده است. هرچند پایان مبهم داستان ممکن است برخی خوانندگان را در پی پاسخ‌های روشن‌تر و واقع‌گرایانه‌تر برانگیزد، اما همین ابهام بر جذابیت آن می‌افزاید. در نهایت، «مرگ کار اوست» تجربه‌ای عمیق، فلسفی و درونی است که روان انسان، چگونگی مواجهه با فقدان و نیاز به ارتباط را به‌زیبایی به تصویر می‌کشد. آتوسا مشفق با خلق روایتی پیچیده و اندیشمندانه از ذهن وستا، خواننده را به تأمل در مرزهای واقعیت و خیال دعوت می‌کند و اثری ماندگار در ادبیات معاصر برجای می‌گذارد.