کتاب نمایشنامه رام‌کردن زن سرکش اثر ویلیام شکسپیر، ترجمه علاءالدین پازارگادی، انتشارات سروش

رام کردن زن سرکش، نمایشنامه‌ای کمدی از ویلیام شکسپیر است که گمان می‌رود میان سال‌های ۱۵۹۰ تا ۱۵۹۲ نوشته شده باشد. این اثر با صحنه‌ای آغاز می‌شود که در آن یک اشراف‌زاده بداخلاق، درویشِ مستی به نام کریستوفر سلای را فریب می‌دهد و او را متقاعد می‌کند که خود یک اشراف‌زاده است. سپس اشراف‌زاده، نمایشی ترتیب می‌دهد تا سلای را سرگرم و منحرف کند. داستان اصلی نمایش بر محور کشمکش میان پترکیو، اشراف‌زاده‌ای اهل ورونا، و کاترینا، زنی سرکش و نافرمان، شکل می‌گیرد. در آغاز، کاترینا هیچ تمایلی به پیوند با پترکیو ندارد، اما او با روش‌های گوناگون روانی و رفتاری، سعی در رام‌کردن و تغییر او دارد. پترکیو با سماجت و گاه رفتارهای سخت‌گیرانه، کاترینا را وادار می‌کند تا در نهایت به همسری سازگار و مطیع بدل شود. در کنار این روایت اصلی، داستان‌های فرعی نیز وجود دارد؛ از جمله رقابت میان خواستگاران برای ازدواج با بیانکا، خواهر آرام و محجوب کاترینا. این خطوط داستانی فرعی، بر بعد کمدی و موقعیت‌های طنزآمیز نمایش می‌افزایند. نمایشنامه رام کردن زن سرکش همواره موضوع بحث و جدال میان منتقدان و خوانندگان مدرن بوده است، به‌ویژه به دلیل نگاه آشکارش به مسئله روابط زن و مرد و جایگاه زن در جامعه. با وجود این، اثر بارها و در قالب‌های گوناگون اقتباس شده است؛ از تئاتر صحنه‌ای و فیلم‌نامه گرفته تا اپرا و موسیقی. مشهورترین اقتباس این نمایش، فیلمی به همین نام در سال ۱۹۶۷ است که با بازی الیزابت تیلور و ریچارد برتون، شهرت جهانی یافت.