کتاب قطار سریع‌السیر توکیو اثر سیچو ماتسوموتو، ترجمه محمد عباس آبادی، انتشارات کتابسرای تندیس

کتاب «قطار سریع‌السیر توکیو» روایت می‌کند که چگونه داستان خودکشی یک زوج جوان در ساحلی مرموز و تاریخی در ژاپن، پرده از شبکه‌ای جنایی در سراسر کشور برمی‌دارد. آثار ماتسوموتو با ترکیب عناصر روان‌شناسی انسان و واقعیت‌های زندگی روزمره، افق تازه‌ای در ادبیات جنایی ژاپن گشوده‌اند. نوشتارهای او اغلب بازتاب‌دهنده‌ی بستر اجتماعی گسترده‌تر و نیهیلیسم پس از جنگ جهانی دوم هستند؛ عواملی که باعث گسترش دامنه‌ی روایت‌ها و تیره‌تر شدن فضای این ژانر شدند. افشای فساد در میان مقامات پلیس و عناصر تبهکار از سوی او، بُعدی تازه و جسورانه به ادبیات جنایی ژاپن افزود. در آثار او، محور اصلی تنها جرم نیست، بلکه جامعه‌ای است که از این جنایت‌ها تأثیر می‌پذیرد. ماتسوموتو – نویسنده‌ای پرکار و خودآموز – نخستین کتابش را در چهل‌سالگی منتشر کرد. پس از آن، طی چهل سال بیش از چهارصد و پنجاه اثر نوشت و منتشر کرد. اگرچه او در ژانرهای گوناگون از جمله رمان‌های تاریخی و غیرداستانی قلم زده است، اما داستان‌های رمزآلود و پلیسی‌اش بودند که شهرت جهانی برای او به همراه آوردند. با اوج‌گیری محبوبیت داستان‌های جنایی در میان خوانندگان ژاپنی، ماتسوموتو در دهه‌ی ۱۳۴۰ خورشیدی (۱۹۶۰ میلادی) به پرفروش‌ترین و پردرآمدترین نویسنده‌ی کشورش بدل شد. برجسته‌ترین رمان‌های پلیسی او به زبان‌های گوناگونی از جمله انگلیسی ترجمه شده‌اند. او در طول فعالیت هنری خود جوایز متعددی کسب کرد: در سال ۱۹۵۲ جایزه‌ی معتبر آکوتاگاوا، در سال ۱۹۵۷ جایزه‌ی انجمن نویسندگان آثار اسرارآمیز ژاپن، و در سال ۱۹۷۰ جایزه‌ی کیکوچی کان را دریافت کرد. همچنین از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۱ ریاست انجمن نویسندگان آثار معمایی ژاپن را بر عهده داشت.