کتاب رومیان باستان اثر دان ناردو، ترجمه مهدی حقیقت خواه، انتشارات ققنوس

تاریخ‌دانان و باستان‌شناسان در میان همه تمدن‌های گمشده، بیش از هر تمدن دیگری درباره روم آگاهی دارند. علت این آگاهی گسترده، پایداری و دیرپایی فرهنگ رومی است. از دست‌کم قرن هفتم پیش از میلاد، دولت‌شهری کوچک به نام «رُم» در نزدیکی ساحل غربی ایتالیا وجود داشت؛ قلمروی محدود که در آغاز، شاهان بر آن حکومت می‌کردند. سپس در قرن ششم پیش از میلاد، نظام پادشاهی جای خود را به حکومتی نو داد و «جمهوری روم» شکل گرفت. جمهوری روم در قرن‌های بعد با سیاستی تهاجمی و جاه‌طلبانه، قدرت خود را به‌سرعت فراتر از مرزهای ایتالیا گسترش داد. این گسترش با ترکیبی از سلطه، هراس‌افکنی و مهارت سیاسی همراه بود؛ چنان‌که سرانجام تمامی سرزمین‌های پیرامون دریای مدیترانه به زیر فرمان رومیان درآمد. با گذشت چند قرن، در قرن‌های پنجم و ششم میلادی، امپراتوری روم سرانجام رو به زوال نهاد و فرو پاشید. با این حال، تنها بخش غربی امپراتوری رومی سقوط کرد و بخش شرقی آن با نام «امپراتوری بیزانس» حدود هزار سال دیگر به حیات خود ادامه داد. کتاب «رومیان باستان» رویدادهای مرتبط با پیدایش، گسترش و فروپاشی این امپراتوری بزرگ را به‌تفصیل دنبال می‌کند و تصویری روشن از یکی از تأثیرگذارترین تمدن‌های تاریخ جهان ارائه می‌دهد.