کتاب نمایشنامه داستان زمستان اثر ویلیام شکسپیر، ترجمه علاءالدین پازارگادی، انتشارات سروش

نمایشنامه «داستان زمستانی» اثر «ویلیام شکسپیر» از جمله آثاری است که در مقایسه با نمایشنامه‌های مشهور او همچون «مکبث» و «شاه لیر» کمتر شناخته شده و کمتر نام آن به گوش می‌رسد. این نمایشنامه چندین بار به فارسی ترجمه شده و با نام‌های گوناگونی از جمله «قصه زمستان»، «قصه زمستانی» و «داستان زمستان» نیز شناخته می‌شود. «داستان زمستانی» در دسته کمدی‌های شکسپیر قرار دارد و نخستین بار در سال ۱۶۱۱ میلادی نگاشته شده است. داستان نمایشنامه از جایی آغاز می‌شود که پادشاه سیسیل به همسر خود، شهبانو «هرمیونه»، سوء‌ظنی بی‌اساس پیدا می‌کند. دلیل این بدگمانی، پافشاری بیش از اندازه هرمیونه برای نگه داشتن شاه «بوهمیا» در قصر است؛ پادشاه بوهیمیا مدتی مهمان آن‌ها بوده و قصد بازگشت به سرزمین خود را دارد، اما شهبانو از او می‌خواهد کمی بیشتر در سیسیل بماند. این سوء‌ظن ساده به‌مرور به بحرانی بزرگ تبدیل می‌شود و پیامدهای سنگینی به دنبال می‌آورد؛ از جمله زندانی شدن شهبانو هرمیونه و صدور فرمان قتل شاه بوهمیا. با این حال، «کامیلو» که مأمور اجرای فرمان است، از دستور سر باز می‌زند و شاه بوهمیا را نجات داده، او را از سیسیل فراری می‌دهد. این اثر ماندگار شکسپیر نمایشی است در پنج پرده که ترکیبی از کمدی، تراژدی و نگاهی ژرف به عشق، وفاداری و تردیدهای انسانی را به تصویر می‌کشد.