کتاب آن بهشت دیگر اثر پل هاردینگ، ترجمه فرزانه دوستی، انتشارات بیدگل

رمان «آن بهشت دیگر» اثر پل هاردینگ، داستانی تاریخی‌ـ‌تخیلی است که بر پایه‌ی رویدادهای واقعی در جزیره‌ای به نام مالاگا در ایالت مین آمریکا شکل گرفته است. روایت از اواخر قرن نوزدهم آغاز می‌شود؛ زمانی که «بنجامین هانی»، مردی سیاه‌پوست و رهاشده از بند بردگی، به همراه همسر ایرلندی‌اش به جزیره‌ای کوچک پناه می‌برد. آن دو در این جزیره‌ی دورافتاده باغ سیب می‌کارند و زندگی ساده‌ای برای خود می‌سازند. به‌تدریج خانواده‌ها و افراد دیگری نیز به این مکان می‌آیند و جامعه‌ای کوچک و چندنژادی پدید می‌آورند؛ جامعه‌ای که دور از قانون‌ها و پیش‌داوری‌های سرزمین اصلی، آزادانه نفس می‌کشد. نسل‌های بعدی در همین جزیره رشد می‌کنند و زندگی‌شان به شکلی ابتدایی اما پیوسته ادامه می‌یابد. آنان ماهیگیری می‌کنند، خانه‌های چوبی می‌سازند، موسیقی می‌نوازند و در نزدیکی طبیعت به زیستن ادامه می‌دهند. جزیره برای بسیاری از آنان پناهگاهی است؛ مکانی برای کسانی که در بیرون از این محدوده جایی برای خود نمی‌یابند. اما در آغاز دهه‌ی ۱۹۱۰ وضعیت دگرگون می‌شود. معلمی به نام «متیو دایمند» برای آموزش کودکان وارد جزیره می‌شود، و حضور او سبب جلب توجه مقامات سرزمین اصلی می‌گردد. دولت، پزشکان و مبلغان مذهبی با نگاهی قیم‌مآبانه و از بالا به پایین، جزیره و ساکنانش را زیر نظر می‌گیرند. در همین زمان، نظریه‌های اوژنیک و دیدگاه‌های تبعیض‌آمیز در جامعه رواج می‌یابد و همین نگرش‌ها زمینه‌ی طرح برنامه‌ای برای «پاکسازی» و تخلیه‌ی جزیره را فراهم می‌کند. ساکنان به‌عنوان افرادی «نامطلوب» معرفی می‌شوند و جامعه‌ی کوچک مالاگا در آستانه‌ی نابودی قرار می‌گیرد. پایان داستان با فروپاشی تدریجی این اجتماع گره می‌خورد. خانواده‌ها ناچارند خانه‌های خود را ترک کنند، بناها از میان می‌رود و تاریخ این مکان به حاشیه‌ی فراموشی سپرده می‌شود. در کنار این روایت تاریخی تلخ، نویسنده زندگی روزمره‌ی مردم جزیره را با نگاهی شاعرانه و انسانی ترسیم می‌کند؛ از رابطه‌ی صمیمانه‌ی آنان با طبیعت گرفته تا حس عمیق تعلقی که علی‌رغم طرد و فشار اجتماعی از میان نمی‌رود. در «آن بهشت دیگر»، جزیره تنها مکانی جغرافیایی نیست، بلکه نمادی است از آرزو، همزیستی و مقاومت در برابر جامعه‌ای که قادر به پذیرش تفاوت‌ها نیست.