کتاب آشنایی با ویتگنشتاین اثر پل استراترن، ترجمه علیی جوادزاده، انتشارات مرکز

کتاب «آشنایی با ویتگنشتاین» اثر پل استراترن گزارشی دقیق، مختصر و تخصصی از زندگی و اندیشه‌های لودویگ ویتگنشتاین ارائه می‌دهد و تأثیر این اندیشه‌ها را بر تلاش انسان برای درک جایگاه خود در جهان بررسی می‌کند. این کتاب علاوه بر تحلیل فلسفی، منتخبی از آثار برجسته ویتگنشتاین را نیز دربر دارد و فهرستی پیشنهادی از منابع برای مطالعه بیشتر در اختیار خوانندگان قرار می‌دهد. همچنین، گاه‌شمارهایی در این اثر گنجانده شده که ویتگنشتاین را در بستر تاریخی زمانه‌اش و در چارچوب گسترده‌تر فلسفه معاصر جای می‌دهد. لودویگ یوزف یوهان ویتگنشتاین، فیلسوف برجسته اتریشی قرن بیستم، یکی از مهم‌ترین چهره‌های تاریخ فلسفه به شمار می‌رود. او با آثار و نظریات خود در زمینه‌های فلسفه ریاضی، فلسفه زبان و فلسفه ذهن تحولی عمیق ایجاد کرد. ویتگنشتاین از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۴۷ میلادی در دانشگاه کمبریج تدریس می‌کرد و شاگرد و همکار نزدیک برتراند راسل بود. راسل او را جانشین فلسفی خود می‌دانست و همراه با او، گوتلوب فرگه و جرج ادوارد مور، از پایه‌گذاران مکتب فلسفه تحلیلی به شمار می‌رفتند. ویتگنشتاین تنها فیلسوفی است که نظام فکری‌اش به طور کامل بر محور «زبان» استوار شده است. او فلسفه را چیزی جز نقد و تحلیل زبان نمی‌دانست و هدفش در هر دو دورهٔ فکری زندگی‌اش، فهم ساختار و مرزهای زبان بود. در دوره نخست، بر این باور بود که ساختار واقعیت، تعیین‌کننده ساختار زبان است و زبان نمی‌تواند بازتاب کامل جهان بیرونی باشد. این دیدگاه چنان ژرف و منسجم صورت‌بندی شده بود که حتی برتراند راسل را شگفت‌زده کرد. اما در مرحله دوم اندیشه فلسفی خود، ویتگنشتاین از نظریه‌های پیشین فاصله گرفت و آن‌ها را نقد و کنار گذاشت. او هرگونه نظریه‌پردازی کلی درباره فلسفه را بی‌فایده دانسته و معنا را نه در ساختار، بلکه در کاربرد زبان جست‌وجو کرد. به باور او، کاربرد واژه‌ها در زبان تحت‌تأثیر «صورت‌های زندگی» قرار دارد؛ یعنی زمینه‌های فرهنگی، اجتماعی و عملی‌ای که زبان در آن‌ها به کار می‌رود. کتاب پل استراترن با زبانی روشن و ساختاری منسجم، این سیر تحول فکری و مفهومی ویتگنشتاین را به شکلی جذاب و قابل‌فهم برای خوانندگان فلسفه و علاقه‌مندان به فلسفه زبان معرفی می‌کند.