کتاب اما تو را، ای عاشق انسان! کسی نشناخت… اثر حسین منزوی، انتشارات نیماژ

حسین منزوی (زادهٔ ۱ مهر ۱۳۲۵ – درگذشتهٔ ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳) شاعر برجسته و نام‌آشنای ایرانی بود که در نخستین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی شعر فجر، در بخش شعر کلاسیک برگزیده شد. او بیش از هر چیز به‌عنوان غزل‌سرایی نوآور شناخته می‌شود، بااین‌حال در سرودن شعر نیمایی، شعر سپید و ترانه نیز تبحر قابل‌توجهی داشت. نقش حسین منزوی در زنده‌کردن غزل معاصر بسیار چشمگیر ارزیابی شده‌است؛ تا آنجا که برخی منتقدان آثارش را انقلابی در غزل امروز دانسته و کار او را هم‌سنگِ نقش نیما یوشیج در تحول شعر فارسی شمرده‌اند. منزوی در عرصهٔ ترانه‌سرایی نیز توانا بود. آلبوم «نسیما» با صدای علیرضا افتخاری شامل ترانه‌هایی از اوست و بسیاری از غزل‌هایش توسط خوانندگان مشهوری همچون علیرضا افتخاری، کوروش یغمایی، همایون شجریان، داریوش اقبالی و محمد نوری اجرا شده‌است، که این امر نشان از تأثیر عمیق زبان و نغمه‌های عاشقانهٔ او در موسیقی و شعر معاصر دارد. نخستین دفتر شعر حسین منزوی با عنوان «حنجرهٔ زخمیِ تغزل» در سال ۱۳۵۰ با همکاری انتشارات بامداد منتشر شد. این مجموعه باعث شد او به‌عنوان بهترین شاعر جوان در دورهٔ شعر فروغ شناخته شود. پس از آن به رادیو و تلویزیون ملی ایران راه یافت و در گروه «ادب امروز» در کنار نادر نادرپور فعالیت خود را آغاز کرد. در دورهٔ فعالیتش در رادیو، مسئولیت نویسندگی و اجرای برنامه‌هایی چون «کتاب روز»، «یک شعر و یک شاعر»، «شعر ما و شاعران ما»، «آیینه و ترازو»، «کمربند سبز» و «آیینهٔ آدینه» را برعهده داشت. افزون بر این، مدتی نیز ادارهٔ صفحهٔ شعر مجلهٔ ادبی رودکی را بر عهده داشت و با دقت و ذوق شاعرانه‌اش، جایگاه خود را در میان اهل ادب تثبیت کرد. حسین منزوی در ترانه‌سرایی نیز همانند غزل‌پردازی، نگاه ویژه‌ای به مفهوم عشق داشت. به باور خودش، عشق هویت اصلی آثار اوست و تمام سروده‌هایش حول محور این حس ناب و انسانی شکل می‌گیرد. پس از انقلاب نیز در نخستین سال انتشار مجلهٔ سروش با این نشریه همکاری کرد و به‌عنوان مسئول صفحهٔ شعر آن به کار پرداخت. حسین منزوی را می‌توان از تأثیرگذارترین چهره‌های شعر معاصر و از شاعران ماندگار ادبیات فارسی دانست که با زبان لطیف، نگاه عمیق و عشق بی‌پایانش به واژه، بر نسل‌های بعدی شاعران اثر گذاشت.