کتاب اعتراف اثر لئو تولستوی، ترجمه آبتین گلکار، انتشارات گمان

کتاب «اعتراف من» اثر لئو تولستوی، نویسنده بزرگ روس، نخستین‌بار در سال ۱۸۸۴ منتشر شد. این کتاب یکی از صادقانه‌ترین و تأمل‌برانگیزترین نوشته‌های تولستوی درباره جست‌وجوی معنای زندگی است. تولستوی در سال‌های پایانی عمر خود، شهرت و ثروتی را که از آثار بزرگی چون «جنگ و صلح» و «آنا کارنینا» به دست آورده بود، کنار گذاشت و به نوعی زاهد تبدیل شد که در پی حقیقت و معنای هستی می‌گشت. او در آن دوران بحرانی عمیق از بی‌معنایی را تجربه می‌کرد؛ به گفته خودش، اندیشه خودکشی پیوسته در ذهنش می‌چرخید و ادامه زندگی برایش بدون درک هدف و مفهوم واقعی هستی ممکن نبود. تولستوی این تجربه درونی و جست‌وجوی پراضطراب خود را در کتاب «اعتراف من» با مخاطبان در میان گذاشت؛ تلاشی برای کشف پاسخی به پرسش‌های بنیادین انسان درباره هدف از بودن، حقیقت زندگی و پیوند انسان با خدا و طبیعت. اثری که تولستوی در قالب «اعتراف من» نوشت، نه‌تنها بازتابی از بحران معنوی یک نویسنده بزرگ در اوج شهرت است، بلکه یکی از نخستین آثار مدرن در اندیشه فلسفی و هستی‌شناسی به شمار می‌آید. این کتاب نقطه عطفی در مسیر اندیشه او بود و جایگاهش را به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین متفکران اخلاقی و معنوی قرن نوزدهم تثبیت کرد.