کتاب رام کردن زن سرکش اثر ویلیام شکسپیر، ترجمه نوید سیدعلی اکبر، انتشارات هوپا

رام کردن زن سرکش نمایشنامه‌ای کمدی از ویلیام شکسپیر است که گمان می‌رود میان سال‌های ۱۵۹۰ تا ۱۵۹۲ نوشته شده باشد. این اثر با ماجرایی طنزآمیز آغاز می‌شود؛ جایی که یک اشراف‌زادهٔ بداخلاق، درویشِ مستی به نام کریستوفر سلاي را فریب می‌دهد و او را وادار می‌کند باور کند که خود یک نجیب‌زاده است. سپس، همان اشراف‌زاده برای سرگرم‌کردن و منحرف‌ساختن سلاي، نمایشی ترتیب می‌دهد که بهانه‌ای برای ورود به داستان اصلی است. پیرنگ اصلی نمایشنامه به کشمکش بین پترکیو، نجیب‌زاده‌ای اهل ورونا، و کاترینا، زنی سرکش و نافرمان، می‌پردازد. در آغاز، کاترینا از ایجاد رابطه با پترکیو سر باز می‌زند، اما او با به‌کارگیری شیوه‌های روانی و رفتاری گوناگون و با سماجتی مداوم، کاترینا را در نهایت وادار می‌کند تا به همسری سازگار و مطیع بدل شود. پیرنگ‌های فرعی نمایش نیز جذابیت ویژه‌ای دارند و روایت آن‌ها بیشتر بر رقابت میان خواستگارانِ خواهر کاترینا، یعنی بیانکا – دختری محجوب و خواستنی – متمرکز است. عناصر بحث‌برانگیز نمایش، به‌ویژه نگاه آن به زن و مرد، در میان مخاطبان و خوانندگان مدرن همواره محل مناقشه و گفت‌وگو بوده است. بااین‌حال، همین پیچیدگی و تضادها سبب شده تا رام کردن زن سرکش بارها و بارها برای صحنهٔ تئاتر، فیلم‌نامه، اپرا و حتی موسیقی اقتباس شود. مشهورترین نمونهٔ سینمایی آن فیلمی با همین نام در سال ۱۹۶۷ است که با بازی الیزابت تیلور و ریچارد برتون ساخته شد.