کتاب فلسفۀ سیاسی هانا آرنت اثر لی بردشا، ترجمه خشایار دیهیمی، انتشارات فرهنگ نشر نو

هانا آرنت (۱۹۰۶–۱۹۷۵) از برجسته‌ترین و تأثیرگذارترین فیلسوفان سیاسی قرن بیستم بود. او در خانواده‌ای آلمانی-یهودی به دنیا آمد و در سال ۱۹۳۳ ناگزیر به ترک آلمان شد. آرنت هشت سال در پاریس زندگی کرد و در این مدت برای چندین سازمان پناهندگان یهودی فعالیت داشت. در سال ۱۹۴۱ به ایالات متحده مهاجرت کرد و به‌سرعت به یکی از چهره‌های شاخص حلقه روشنفکران پرجنب‌وجوش نیویورک تبدیل شد. او تا زمان درگذشتش در سال ۱۹۷۵ در دانشگاه‌های مختلف آمریکا به تدریس و پژوهش مشغول بود و مناصب آکادمیک متعددی بر عهده داشت. شهرت اصلی هانا آرنت بیش از هر چیز به دو اثر بزرگ او بازمی‌گردد که درون و بیرون جامعه دانشگاهی تأثیر عمیقی بر جای گذاشتند. نخستین اثر، «ریشه‌های توتالیتاریسم» (۱۹۵۱)، مطالعه‌ای جامع درباره رژیم‌های نازی و استالینیستی است که مباحث فراوانی درباره ماهیت و زمینه‌های تاریخی پدیده توتالیتر برانگیخت. دومین اثر مهم او، «وضعیت انسانی» (۱۹۵۸)، پژوهشی فلسفی و بنیادین درباره مقوله‌های اساسی حیات فعال به شمار می‌آید. افزون بر این دو کتاب مهم، آرنت مجموعه‌ای از مقالات تأثیرگذار در زمینه‌هایی همچون ماهیت انقلاب، آزادی، اقتدار، سنت و جهان مدرن منتشر کرد. تحلیل‌های او در این آثار، تأثیری پایدار بر فلسفه سیاسی معاصر بر جای گذاشت. به‌ویژه نتایجی که لی بردشا در «کتاب فلسفه سیاسی هانا آرنت» از پژوهش‌های او استخراج کرده است، نشان می‌دهد اندیشه‌های آرنت درباره دموکراسی مشارکتی و شهروندی فعال، همچنان برای تفکر سیاسی دوران پس از فروپاشی توتالیتاریسم، تازگی و ارتباطی جدی و زنده دارد.