کتاب بابا سفالی اثر مجید راستی، انتشارات شهر قلم

کتاب «بابا سفالی» یکی از آثار مجموعه‌ی «ایران من» است که توسط انتشارات شهر قلم برای گروه سنی «ب» تدوین و منتشر شده است. این مجموعه شامل داستان‌های تصویری جذابی است که هدف آن آشنا کردن کودکان با مشاغل گوناگون مردمان ایران در اقلیم‌های مختلف کشور است. کودکان با خواندن کتاب‌های تصویری مجموعه‌ی «ایران من» و مشاهده‌ی تصاویر آن، با اقوام، فرهنگ‌ها و حرفه‌های متنوع ایرانی آشنا می‌شوند. بچه‌های ۵ تا ۷ ساله هنگام مطالعه‌ی این کتاب‌ها، گویی هم‌سفر نویسنده می‌شوند و پا به پای داستان به نقاط مختلف ایران سفر می‌کنند تا با شغل‌هایی آشنا شوند که شاید پیش‌تر درباره‌ی آن‌ها چیزی نمی‌دانستند. به این ترتیب ذهنشان نسبت به مشاغل گوناگون باز می‌شود و درکی روشن‌تر پیدا می‌کنند؛ مشاغلی چون سفال‌گری، قالی‌بافی در کارگاه‌های فرش، چای‌چینی در باغ‌های شمال و بسیاری حرفه‌های دیگر. مجید راستی، نویسنده‌ی نام‌آشنای ادبیات کودک و نوجوان، نگارش کتاب‌های این مجموعه را بر عهده دارد. او با بهره‌گیری از زبانی ساده، داستان‌هایی کودکانه و آموزنده نوشته تا بچه‌ها را با پیشه‌های کهن و اصیل ایرانی آشنا کند. تصویرگری کتاب‌ها نیز توسط «نسیم بهاری» انجام شده است. او با خلق تصاویری گویا و رنگارنگ، به انتقال احساسات و مفاهیم داستان کمک کرده و هر صفحه را به تجربه‌ای دیداری و لذت‌بخش برای کودکان تبدیل کرده است. کتاب «بابا سفالی» همان‌طور که از نامش پیداست، داستانی تصویری درباره‌ی هنر و حرفه‌ی سفال‌گری است. در این داستان، شخصیت اصلی یعنی «بابا سفالی» در کارگاه کوچکش به ساخت ظروف مختلف سفالی مشغول است. روزی پسر کوچکی به نام «امید» وارد کارگاه او می‌شود و از وی می‌خواهد برای گربه‌اش کاسه‌ای برای آب بسازد. از همین‌جا ماجرا آغاز می‌شود و کودکان همراه با امید، قدم‌به‌قدم مراحل ساخت سفال را می‌بینند؛ از آماده کردن خاک و تبدیل آن به گل نرم تا شکل دادن، خشک کردن و پختن ظرف نهایی. کودکان پس از خواندن و شنیدن این داستان، با ظرافت و زیبایی هنر سفال‌گری آشنا می‌شوند و درمی‌یابند که ظروف و تندیس‌های سفالی زیبا چگونه و در کجا ساخته می‌شوند. این کتاب نه تنها دنیای سفال را به زبانی شیرین معرفی می‌کند، بلکه آنان را با یکی از کهن‌ترین هنرهای ایرانی پیوند می‌دهد. بی‌تردید سفال‌گری از دیرباز در ایران رواج داشته و جایگاهی ویژه در فرهنگ و هنر این سرزمین دارد؛ از همین رو آشنا کردن کودکان با این حرفه‌ی اصیل، اقدامی ارزشمند و آموزنده برای حفظ و تداوم میراث هنری ایران به شمار می‌آید.