کتاب دوئل اثر آنتون چخوف، ترجمه احمد گلشیری، انتشارات نگاه

کتاب «دوئل» اثری از آنتون چخوف است که نخستین‌بار در سال ۱۸۹۱ منتشر شد. این داستان، روایتی عمیق از کشمکش‌های درونی انسان و ضعف‌های اخلاقی اوست. داستان درباره‌ی مردی به نام لائفسکی است که پس از فرار با زنی متأهل به نام نادیژدا فیودورونا، با آرزوی آغاز زندگی تازه‌ای به شهری کوچک و ساحلی پناه می‌برد. اما این رؤیای زندگی نو دوام چندانی ندارد؛ زیرا لائفسکی تمام وقت خود را به میگساری و قمار می‌گذراند، در حالی که نادیژدا نیز وارد روابط دیگری می‌شود. در ادامه، لائفسکی نقشه‌ٔ گریزی دوباره می‌کشد، اما این‌بار قصد دارد بی‌آنکه معشوقه‌اش را همراه کند، از شهر بگریزد. همین تصمیم، موجب درگیری و جدالی میان او و مردی به نام فن کورن می‌شود؛ مردی عقل‌گرا که به اصول انتخاب طبیعی داروین و نابودی موجودات ضعیف و بی‌فایده باور دارد. جدال میان آن دو شدت می‌گیرد و سرانجام تصمیم می‌گیرند در قالب یک دوئل، کار را یک‌سره کنند. فن کورن مصمم است درسی فراموش‌نشدنی به لائفسکی بدهد. رمان «دوئل» داستانی است درباره‌ی ضعف‌های انسانی، امکان بخشش، و توانایی ذاتی انسان در تغییر رفتار و بازسازی زندگی خود. این اثر، یکی از نمونه‌های درخشان ادبیات چخوف در بررسی روانِ انسان و تضاد میان عقل، احساس و اخلاق است.