کتاب پدران و پسران اثر ایوان تورگنیف، ترجمه فرزانه طاهری، انتشارات مرکز

آرکادی، که به‌تازگی از دانشگاه پترزبورگ فارغ‌التحصیل شده است، همراه با دوست صمیمی خود، بازاروف، به املاک ییلاقی پدرش در استانی دورافتاده از روسیه بازمی‌گردد. پدر او، نیکلای، با خوشحالی از ورود دو جوان استقبال می‌کند، اما برادرش، پاول، چندان از این دیدار خرسند نیست. او به‌زودی از آشنایی با فلسفه‌ای تازه و بحث‌برانگیز به نام «نیهیلیسم» که به‌ویژه بازاروف به آن باور دارد، آزرده می‌شود. نیکلای در آغاز از بازگشت پسرش شادمان است و می‌کوشد رابطه‌ای گرم و صمیمی با او برقرار کند، اما به‌تدریج اضطرابی عمیق در دلش شکل می‌گیرد. او درمی‌یابد که آرکادی به‌شدت تحت تأثیر اندیشه‌ها و نگرش‌های بازاروف قرار گرفته و باورهای سنتی خانواده را به چالش می‌کشد. از نگاه نیکلای، این عقاید نوگرا و رادیکال نه‌تنها ارزش‌های گذشته را بی‌ارزش می‌سازند، بلکه فاصله‌ای نامرئی میان پدر و پسر ایجاد می‌کنند. با وجود این، نیکلای سال‌ها کوشیده است با انجام کارهایی مانند دیدار مرتب از پسرش در دوران تحصیل، پیوند و نزدیکی میان خود و او را حفظ کند و تا حد امکان با جریان‌های فکری جدید هماهنگ بماند، هرچند اکنون احساس می‌کند در این مسیر ناکام مانده است. «پدران و پسران»، رمان ماندگار ایوان تورگنیف، در سال ۱۸۶۲ نوشته شد و به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین آثار ادبی قرن نوزدهم در فهرست «۱۰۰۱ کتابی که باید پیش از مرگ خواند» جای دارد.