کتاب خشم و هیاهو اثر ویلیام فاکنر، ترجمه بهمن شعله ور، انتشارات نگاه

رمان «خشم و هیاهو»، چهارمین اثر ویلیام فاکنر و نخستین شاهکار ادبی او به‌شمار می‌رود. این اثر نه‌تنها در میان خوانندگان، بلکه نزد خود نویسنده نیز جایگاه ویژه‌ای دارد؛ چنان‌که فاکنر آن را «درخشان‌ترین شکست» خود نامیده است. «خشم و هیاهو» با روایت داستان سقوط و زوال خانواده‌ی کومپسون، در چهار بخش مجزا تنظیم شده که هر بخش از زبان راوی متفاوتی بیان می‌شود. این شیوه‌ی چندصدایی، به رمان ساختاری پیچیده و در عین حال جذاب می‌بخشد. بخش نخست، از دید بنجی کومپسون، فردی عقب‌مانده‌ی ذهنی روایت می‌شود. بنجی با زبانی ساده و کودکانه، نخستین رخدادهای رمان را با فلاش‌بک بازگو می‌کند و ذهن ناپیوسته‌ی او به‌گونه‌ای یادآور تراژدی‌های شکسپیر، به‌ویژه «مکبث»، است. داستان بخش دوم از نگاه کوئنتین کومپسون، برادر بنجی، روایت می‌شود. حوادث این بخش حدود هجده سال پیش از رویدادهای بخش اول رخ می‌دهد و بنابراین روند روایی آن از ساختار خطی تبعیت نمی‌کند. در این بخش، ذهن پریشان و درگیر کوئنتین محور روایت است. بخش سوم رمان، به جیسون کومپسون، سومین برادر خانواده، اختصاص دارد. داستان او در روز جمعه‌ی پیش از عید پاک می‌گذرد. بر‌خلاف برادرانش، جیسون بیش‌تر بر زمان حال تمرکز دارد و کمتر از فلاش‌بک استفاده می‌کند؛ با این حال گاهی به گذشته و زخم‌های ناگشوده‌ی خانواده اشاره دارد. در بخش چهارم و پایانی، راوی دانای کل روایت را برعهده دارد. گرچه حضور شخصیت دیلسی چنان پررنگ است که این بخش را گاهی «بخش دیلسی» می‌نامند، اما او تنها کاراکتر اصلی آن نیست. دیگر اعضای خانواده‌ی کومپسون و اطرافیانشان نیز در این بخش نقش دارند و ماجرای زندگی‌شان در مسیر پایانی داستان به حرکت درمی‌آید. رمان «خشم و هیاهو» با ساختار چندلایه و روایت‌های گوناگون خود، یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های جریان سیال ذهن در ادبیات جهان و از آثار ماندگار ویلیام فاکنر است.