کتاب نمایشنامه هیاهوی بسیار برای هیچ اثر ویلیام شکسپیر، ترجمه علاءالدین پازارگادی، انتشارات سروش

نمایشنامه «هیاهوی بسیار برای هیچ» دو داستان عاشقانه کاملاً متفاوت را در خود جای داده است. هِرو و کلودیو در همان نگاه نخست دلباخته‌ی یکدیگر می‌شوند، اما حضور غریبه‌ای به نام دُن خوآن، شادی و آرامش این دو عاشق را بر هم می‌زند. در سوی دیگر، بئاتریس و بندیکت به‌دلیل غرور و دشمنی دیرینه‌شان از هم فاصله گرفته‌اند، تا آن‌که اطرافیان تصمیم می‌گیرند نقش کوپید، خدای عشق، را بازی کنند و مسیر احساسات آن دو را تغییر دهند. زمانی که کلودیو دل در گرو عشق هِرو می‌گذارد، بهترین دوست او، یعنی بندیک، دچار تردید و التهاب می‌شود. به همین دلیل کلودیو نقشه‌ای در سر می‌پروراند تا با شوخی و نیرنگ، بندیک را به دام عشق بئاتریس بیندازد. طرح اصلی نمایشنامه، شامل تهمت‌ها و فریب‌های رذیلانه‌ای است که درباره‌ی کلودیو و هِرو شکل می‌گیرد. این بن‌مایه به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم از داستان «دُن تیمبرو و فنیسیا» در رمان کوتاه بندلو گرفته شده است؛ روایتی که خود الهام‌گرفته از افسانه‌ای بسیار کهن‌تر است. برخی جزئیات مربوط به پرده‌ی فریب و خیانت، احتمالاً از داستان مشابهی درباره‌ی آریودانت و جنوورا در حماسه‌ی «اورلاندو فوریوزو» اثر شاعر برجسته‌ی ایتالیایی، لودوویکو آریوستو، اقتباس شده است.