کتاب تمام چیزهایی که جایشان خالی است اثر پتر اشتام، ترجمه صنوبر صراف زاده، انتشارات افق

کتاب «تمام چیزهایی که جایشان خالی است» مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه نوشته‌ی «پتر اشتام» است که نخستین‌بار در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. در این مجموعه، با شخصیت‌هایی روبه‌رو می‌شویم که از جهان پیرامون خود احساس بیگانگی دارند، پیوندی سطحی با عواطف خویش برقرار می‌کنند و در شهرها و محله‌هایی خاموش و بی‌روح زندگی می‌کنند؛ افرادی گم‌شده در روزمرگی. غریبه‌هایی در «منهتن»، گردشگرانی در ایتالیا یا مسافرانی در قطار، هر یک نماینده‌ی گوشه‌ای از این تنهایی مدرن‌اند. داستان «یخبندان سیاه» نمونه‌ای درخشان از فضای سرد و درون‌گرای این مجموعه است. روایت در بخشی از یک بیمارستان واقع در شهری صنعتی و بی‌نام اتفاق می‌افتد. راوی که روزنامه‌نگاری است، تصمیم دارد طی چند روز با بیماری رو‌به‌مرگ گفت‌وگو کند. «لاریسا»، زنی جوان و متأهل از قزاقستان، مدتی است هیچ ملاقات‌کننده‌ای ندارد و تنها دل‌خوشی‌اش تماشای تلویزیون است. با این همه، او در گفت‌وگو با راویِ کم‌احساس و محتاط جمله‌ای می‌گوید که در ذهن می‌ماند: «آرزو هیچ‌وقت تمامی ندارد.»