کتاب جایی که خیابان‌ها نام داشت اثر رنده عبدالفتاح، ترجمه مجتبی ساقینی، انتشارات آرما

کتاب «جایی که خیابان‌ها نام داشت» اثر رنده عبدالفتاح، نویسنده‌ی فلسطینی-استرالیایی، داستانی لطیف، انسانی و سرشار از معناست که خواننده را به قلب کوچه‌پس‌کوچه‌های بیت‌لحم می‌برد؛ شهری که در آن دختری سیزده‌ساله به نام حیات همراه خانواده‌اش زندگی می‌کند. حیات دختری است با زخمی بر چهره‌، یادگار حادثه‌ای تلخ و دردناک، و قلبی سرشار از اندوه دوری و فقدان. او در جهانی رشد یافته که با دیوارهای حائل، ایست‌های بازرسی و محدودیت‌های تحمیلی محاصره شده است؛ جهانی که در آن رؤیاها به دشواری معنا می‌یابند و امید، نوری کم‌فروغ اما پابرجا در دل تاریکی‌هاست. هنگامی که مادربزرگ مهربانش، ستی زینب، بیمار می‌شود و تنها آرزویش لمس دوباره‌ی خاک خانه‌ی اجدادی خود در قدس شرقی است، حیات تصمیم می‌گیرد سفری جسورانه و پرخطر را آغاز کند: عبور از مرزها، شکستن محدودیت‌ها و آوردن مشتی خاک برای زنده نگه داشتن یاد گذشته و شعله‌ی امید در دل خانواده‌اش. در این سفر پرچالش، حیات تنها نیست. سامی، دوست وفادار و شوخ‌طبعش که پسری مسیحی است، همراه و همدل او می‌شود. در کنار یکدیگر، پا به مسیری می‌گذارند که در نقشه کوتاه به نظر می‌رسد، اما در واقع دشوار، پرمخاطره و آکنده از واقعیت‌های تلخ زندگی در سرزمین اشغالی است. «جایی که خیابان‌ها نام داشت» تنها داستانی نوجوانانه نیست؛ بلکه سفری عمیق به درون هویت، حافظه‌ی جمعی و مبارزه‌ی روزمره‌ی مردم فلسطین برای بقا، امید و مقاومت است. رنده عبدالفتاح با نثری روان، تأثیرگذار و آمیخته به احساس، تصویری زنده از زندگی در سایه‌ی اشغال خلق می‌کند؛ جایی که انتظار، ترس، شادی، عشق و حتی لحظاتی از طنز در هم می‌آمیزند تا شعله‌ی انسانیت و امید را روشن نگه دارند. این کتاب روایتی است برای همه‌ی آنانی که خواهان درک بعد انسانی یک مناقشه‌ی سیاسی‌اند؛ داستانی که ذهن نوجوانان را به اندیشه وامی‌دارد و بزرگسالان را به یاد می‌آورد که در پس هر دیوار و هر مرز، قلب‌هایی می‌تپد که هنوز رؤیای آزادی و بازگشت به خانه را در سینه زنده نگه داشته‌اند.