کتاب خدمتکار و پروفسور اثر یوکو اوگاوا، ترجمه کیهان بهمنی، انتشارات آموت

شخصیت اصلی مرد در رمان «خدمتکار و پروفسور»، استادی برجسته در زمینه ریاضیات است که با مشکلی غیرمعمول دست‌وپنجه نرم می‌کند. او بر اثر ضربه‌ای که به سرش وارد شده، حافظه‌ی کوتاه‌مدتش تنها تا هشتاد دقیقه توان حفظ خاطرات را دارد. شخصیت اصلی زن رمان، خدمتکاری باهوش، زیرک و دلسوز است که برای مراقبت از این پروفسور تنها و سالخورده استخدام شده و مادر پسری ده‌ساله نیز هست. هر صبح، هنگامی که روز تازه‌ای آغاز می‌شود، خدمتکار و پروفسور دوباره برای نخستین‌بار با یکدیگر آشنا می‌شوند. این تکرار روزانه، پیوندی آرام، عمیق و انسانی میان آن‌ها شکل می‌دهد؛ پیوندی که به‌تدریج از چارچوب وظیفه‌ی کاری فراتر می‌رود و رنگی از دوستی، احترام و درک متقابل به خود می‌گیرد. هرچند پروفسور نمی‌تواند خاطرات روزهای گذشته را به یاد آورد و ذهنش مانند کاستی است که هر هشتاد دقیقه پاک می‌شود، اما ذهن ریاضی‌دان و پرشور او هنوز سرشار از زنده‌دلی و زیبایی اعداد است. او با ظرافتی شاعرانه میان ساده‌ترین کمیت‌ها، همچون اندازه‌ی کفش خدمتکار و عظمت کهکشان‌ها، ارتباطی شگفت‌انگیز می‌بیند. همین نگاه عمیق و درعین‌حال علمی، دنیایی آرامش‌بخش و پررمز‌و‌راز از اعداد را پیش روی خدمتکار و پسر کوچکش می‌گشاید. رمان «خدمتکار و پروفسور» داستانی تأمل‌برانگیز درباره‌ی معنای واقعی زیستن در لحظه‌ی اکنون است؛ روایتی از ریاضیات، حافظه و عشق که نشان می‌دهد حتی در محدودیت زمان، می‌توان خانواده‌ای ساخت بر پایه‌ی دوستی، مهربانی و پیوند دل‌ها.