کتاب درباره فردیت و فرمهای اجتماعی اثر گئورگ زیمل، ترجمه شهناز مسمی پرست، انتشارات نشر ثالث
کتاب درباره فردیت و فرمهای اجتماعی اثر گئورگ زیمل، ترجمه شهناز مسمی پرست، انتشارات نشر ثالث
ناشر : نشر ثالث
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
شومیزنوع جلد
1403سال انتشار شمسی
گئورگ زیمل در میان اندیشمندانی که سرمایه فکری لازم برای بنیانگذاری جامعهشناسی حرفهای را فراهم کردند، شاید اصیلترین و بارورترین چهره به شمار میآید. او در جستوجوی موضوعی بود که بتواند جامعهشناسی را از سایر علوم اجتماعی و حوزههای انسانی متمایز کند؛ از اینرو، قلمرویی تازه برای کاوش ترسیم کرد و به بررسی مجموعهای از موضوعات بدیع در آثار خود پرداخت. آثار او بازتاب تفکرات متقابل و گاه متضاد نسلهای گوناگون است و همین امر موجب ماندگاری آنها در اندیشه جامعهشناختی معاصر شده است.
زیمل در آثار خود مفاهیمی را مطرح ساخت که امروزه بخش جداییناپذیر نظریه جامعهشناسی محسوب میشوند. جامعهشناسی به مثابه فاصله اجتماعی، مفهوم حاشیهنشینی، شهرنشینی به عنوان شیوه زندگی، ایفای نقش، رفتار اجتماعی بهمثابه مبادله، تعارض به عنوان فرآیندی یکپارچه، برخورد دوتایی، تعامل دایرهای، گروههای مرجع به مثابه دیدگاه و در نهایت دوگانگی جامعهشناختی، از جمله ایدههایی هستند که زیمل بیش از شش دهه پیش درباره آنها اندیشیده و نگاشته است.
کتاب «درباره فردیت و فرمهای اجتماعی»، اثر گئورگ زیمل (۱۸۵۸–۱۹۱۸)، فیلسوف و جامعهشناس برجستۀ آلمانی، یکی از مهمترین منابع برای درک اندیشههای اوست. این اثر با انتخاب و مقدمهنویسی دونالد لوین (۱۹۳۱–)، استاد جامعهشناسی دانشگاه شیکاگو، منتشر شده و مجموعهای از مقالات فلسفی، جامعهشناختی و متافیزیکی زیمل را دربرمیگیرد. محتوای این کتاب به خواننده نشان میدهد که زیمل در آثار متعدد خود تنها بخشی از گستره اندیشههایش را بیان کرده است.
پیشگفتار لوین با هدف بازنگری در تصویرهای نادرست و تحریفشدهای نوشته شده که درباره شخصیت و جایگاه فکری زیمل شکل گرفتهاند. در این میان، تأثیر آشکار نیچه بر زیمل نیز انکارناپذیر است. او مفاهیمی را که نیچه در تحلیل مدرنیته مطرح میکرد، از جمله گسستن وحدت روح، گسترش سوبژکتیویته فردی، ابزاریشدن زندگی مدرن، تبدیل ارزشهای کیفی به کمّی و تضاد زندگی مدرن با فرم، در آثار خود به کار بست. این مضامین بارها در نوشتههای او بهصورت متناوب تکرار میشوند و نشانه پیوند اندیشهاش با فلسفه مدرن هستند.
برخی پژوهشگران، حیات فکری زیمل را در سه دوره متمایز شامل داروینیسم پوزیتیویستی، نئوکانتی و برگسونی تقسیم میکنند، اما چنین تقسیمبندیای واقعیت را بهدرستی بازنمایی نمیکند؛ زیرا زیمل در سراسر زندگی علمی خود درگیر تأمل درباره همین مسائل بنیادین بود. او پس از نگارش کتاب «درآمدی بر علم اخلاق»، به بررسی پیشفرضهای شناختی فهم تاریخی پرداخت که نتیجه آن انتشار اثر «مسائل فلسفه تاریخ» در سال ۱۸۹۲ بود. هر فصل از این کتاب به نقد یکی از سه پیشفرض اساسی درباره تفکیک اجتماعی اختصاص دارد:
۱. تمام بازسازیهای تاریخی بر فرضهای پیشینی استوارند؛
۲. قوانین کلی تاریخ را نمیتوان بهشیوهای موجه و قابلقبول صورتبندی کرد؛
۳. فرض پیشرفت تاریخی را نمیتوان بهگونهای عقلانی و قانعکننده توجیه نمود.
زیمل با چنین دیدگاههایی، بنیان اندیشهای نو را در جامعهشناسی و فلسفه مدرن پی افکند و تأثیری ماندگار بر مسیر تحول علوم اجتماعی برجای گذاشت.
گئورگ زیمل در میان اندیشمندانی که سرمایه فکری لازم برای بنیانگذاری جامعهشناسی حرفهای را فراهم کردند، شاید اصیلترین و بارورترین چهره به شمار میآید. او در جستوجوی موضوعی بود که بتواند جامعهشناسی را از سایر علوم اجتماعی و حوزههای انسانی متمایز کند؛ از اینرو، قلمرویی تازه برای کاوش ترسیم کرد و به بررسی مجموعهای از موضوعات بدیع در آثار خود پرداخت. آثار او بازتاب تفکرات متقابل و گاه متضاد نسلهای گوناگون است و همین امر موجب ماندگاری آنها در اندیشه جامعهشناختی معاصر شده است.
زیمل در آثار خود مفاهیمی را مطرح ساخت که امروزه بخش جداییناپذیر نظریه جامعهشناسی محسوب میشوند. جامعهشناسی به مثابه فاصله اجتماعی، مفهوم حاشیهنشینی، شهرنشینی به عنوان شیوه زندگی، ایفای نقش، رفتار اجتماعی بهمثابه مبادله، تعارض به عنوان فرآیندی یکپارچه، برخورد دوتایی، تعامل دایرهای، گروههای مرجع به مثابه دیدگاه و در نهایت دوگانگی جامعهشناختی، از جمله ایدههایی هستند که زیمل بیش از شش دهه پیش درباره آنها اندیشیده و نگاشته است.
کتاب «درباره فردیت و فرمهای اجتماعی»، اثر گئورگ زیمل (۱۸۵۸–۱۹۱۸)، فیلسوف و جامعهشناس برجستۀ آلمانی، یکی از مهمترین منابع برای درک اندیشههای اوست. این اثر با انتخاب و مقدمهنویسی دونالد لوین (۱۹۳۱–)، استاد جامعهشناسی دانشگاه شیکاگو، منتشر شده و مجموعهای از مقالات فلسفی، جامعهشناختی و متافیزیکی زیمل را دربرمیگیرد. محتوای این کتاب به خواننده نشان میدهد که زیمل در آثار متعدد خود تنها بخشی از گستره اندیشههایش را بیان کرده است.
پیشگفتار لوین با هدف بازنگری در تصویرهای نادرست و تحریفشدهای نوشته شده که درباره شخصیت و جایگاه فکری زیمل شکل گرفتهاند. در این میان، تأثیر آشکار نیچه بر زیمل نیز انکارناپذیر است. او مفاهیمی را که نیچه در تحلیل مدرنیته مطرح میکرد، از جمله گسستن وحدت روح، گسترش سوبژکتیویته فردی، ابزاریشدن زندگی مدرن، تبدیل ارزشهای کیفی به کمّی و تضاد زندگی مدرن با فرم، در آثار خود به کار بست. این مضامین بارها در نوشتههای او بهصورت متناوب تکرار میشوند و نشانه پیوند اندیشهاش با فلسفه مدرن هستند.
برخی پژوهشگران، حیات فکری زیمل را در سه دوره متمایز شامل داروینیسم پوزیتیویستی، نئوکانتی و برگسونی تقسیم میکنند، اما چنین تقسیمبندیای واقعیت را بهدرستی بازنمایی نمیکند؛ زیرا زیمل در سراسر زندگی علمی خود درگیر تأمل درباره همین مسائل بنیادین بود. او پس از نگارش کتاب «درآمدی بر علم اخلاق»، به بررسی پیشفرضهای شناختی فهم تاریخی پرداخت که نتیجه آن انتشار اثر «مسائل فلسفه تاریخ» در سال ۱۸۹۲ بود. هر فصل از این کتاب به نقد یکی از سه پیشفرض اساسی درباره تفکیک اجتماعی اختصاص دارد:
۱. تمام بازسازیهای تاریخی بر فرضهای پیشینی استوارند؛
۲. قوانین کلی تاریخ را نمیتوان بهشیوهای موجه و قابلقبول صورتبندی کرد؛
۳. فرض پیشرفت تاریخی را نمیتوان بهگونهای عقلانی و قانعکننده توجیه نمود.
زیمل با چنین دیدگاههایی، بنیان اندیشهای نو را در جامعهشناسی و فلسفه مدرن پی افکند و تأثیری ماندگار بر مسیر تحول علوم اجتماعی برجای گذاشت.
دستههای مرتبط
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
برچسبهای مرتبط
کتاب درباره فردیت و فرمهای اجتماعی اثر گئورگ زیمل، ترجمه شهناز مسمی پرست، انتشارات نشر ثالث