کتاب تاریخ زیباشناسی 2 اثر ووادیسواف تاتارکیویچ، ترجمه جواد فندرسکی، انتشارات علم

کتاب «تاریخ زیبایی‌شناسی» اثر تاتارکیویچ گزارشی جامع و گسترده از سیر تحول زیبایی‌شناسی اروپایی، از یونان باستان تا سده‌ی هفدهم میلادی است. این اثر که در فاصله‌ی سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۷ به زبان لهستانی منتشر شد، به سرعت به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های حوزه فلسفه و هنر بدل گشت و همواره به‌عنوان یکی از معتبرترین و برجسته‌ترین آثار در زمینه تاریخ زیبایی‌شناسی در سطح جهان معرفی می‌شود. ترجمه انگلیسی این کتاب در فاصله‌ی سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴ نیز به‌عنوان یکی از نمونه‌های نادر و ارزشمند در انتقال مفاهیم فلسفی شناخته شده است. تاتارکیویچ در این اثر، زیبایی‌شناسی باستان، قرون وسطی و دوران مدرن را با نظم و دقتی قابل توجه مورد بررسی قرار می‌دهد. او با ارائه‌ی مقالات تحلیلی درباره دیدگاه‌ها و نظریات زیبایی و هنر در گذر اعصار، سپس گزیده‌هایی از متون اصلی همان دوره‌ها را عرضه می‌کند تا مفاهیم را شفاف‌تر و قابل درک‌تر سازد. نویسندگانی که در این کتاب مورد اشاره قرار گرفته‌اند شامل چهره‌های برجسته‌ای همچون هومر، دموکریتوس، افلاطون، سنت آگوستین، بوتیوس، توماس آکویناس، دانته، ویلیام اوکام، لئوناردو داوینچی، میکل‌آنژ، گالیله، بیکن، شکسپیر و روبنس هستند. حوزه‌های مورد پژوهش در این کتاب بسیار متنوع و گسترده‌اند و شامل زیبایی‌شناسی دوران باستان، دوره کلاسیک، زیبایی‌شناسی هلنیستی، شاخه‌های زیبایی‌شناسی شرقی و غربی، رنسانس، هنرهای تجسمی سده شانزدهم، شعر و موسیقی، زیبایی‌شناسی ایتالیایی، انگلیسی، اسپانیایی و لهستانی در قرن شانزدهم، همراه با نظریه‌های باروک و مباحث نقاشی و معماری قرن هفدهم می‌شوند. این جامعیت سبب شده است که «تاریخ زیبایی‌شناسی» به منبعی بی‌بدیل برای پژوهشگران فلسفه و هنر تبدیل شود. تاتارکیویچ (۱۸۸۶–۱۹۸۱) از برجسته‌ترین مورخان فلسفه لهستانی در قرن بیستم به‌شمار می‌رود و در سطح بین‌الملل به‌عنوان متخصص زیبایی‌شناسی، منتقد هنر، و پژوهشگر تاریخ هنر و دانش کلاسیک شهرت داشته است. شیوه‌ی نگارش شفاف و روان او موجب شده است این اثر، علاوه بر ارزش علمی فراوان، به منبعی در دسترس، آموزنده و ماندگار برای مطالعه تاریخ زیبایی‌شناسی و شناخت سیر تکامل هنر و اندیشه تبدیل شود.