کتاب The New York Trilogy اثر پل استر، انتشارات معیار علم
کتاب The New York Trilogy اثر پل استر، انتشارات معیار علم
ناشر : معیار علم
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
شومیزنوع جلد
1سری چاپ
«سهگانهی نیویورک» اثر پل استر، نخستینبار بهصورت جداگانه و در فاصلهی سالهای ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۵ (۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶ میلادی) منتشر شد و سپس در سال ۱۳۶۶ (۱۹۸۷) بهصورت یک مجموعهی کامل به چاپ رسید. این اثر در مرز میان رمان پلیسی کلاسیک و روایت پستمدرن قرار دارد و از سه رمان کوتاه تشکیل شده است: «شهر شیشهای»، «ارواح» و «اتاق دربسته». استر در این سهگانه، با ساختار داستانهای معمایی بازی میکند و همزمان مفاهیم بنیادینی چون هویت، زبان، نوشتن و تنهایی شهری را مورد واکاوی قرار میدهد.
در آغاز رمان نخست، «شهر شیشهای»، راوی داستان نویسندهای است به نام دنیل کوئین که بهطور اتفاقی درگیر پروندهای میشود؛ پروندهای که در آن شخصی ناشناس، او را با کارآگاهی خصوصی اشتباه گرفته است. این اشتباه، سرآغاز سفری درونی و بیرونی است؛ سفری که در آن کوئین نهتنها دنیای اطراف خود، بلکه مرزهای درونی ذهن و هویت خویش را نیز به چالش میکشد. هرچه در پرونده پیشتر میرود، مرز میان نویسنده، راوی، شخصیت و کارآگاه بیشازپیش درهم میشکند. بهتدریج دنیل کوئین در نقشهای گوناگون تحلیل میرود و نیویورک، با معماری پیچدرپیچ و هزارتومانندش، به آینهای از گمگشتگی ذهنی او بدل میشود.
در «ارواح»، استر روایت را تمثیلیتر و فلسفیتر پیش میبرد. کارآگاهی به نام بلو مأمور میشود تا مردی به نام بلک را زیر نظر بگیرد، در حالیکه کارفرمایش فردی است به نام وایت. این سه نام رنگی همچون مهرههای شطرنجی بیهویتاند و نقشی استعاری در ساختار روایی دارند. نظارت بلو بر بلک، بهجای آشکارکردن حقیقت، مرز میان ناظر و نظارهشونده را از میان میبرد. با گذشت زمان، بلو درمییابد که در حال رصد خویش است نه دیگری، و سرانجام در مرزی تاریک میان بودن و نبودن معلق میماند.
بخش پایانی، «اتاق دربسته»، روایتی کاملاً فراداستانی است. راوی بینام داستان مأمور میشود آثار ادبی دوست گمشدهاش، فنشاو، را گردآوری و منتشر کند. اما در روند این بازسازی، او کمکم به جای فنشاو مینشیند: با بیوهی او ازدواج میکند، آثارش را منتشر میسازد و در زندگیاش حل میشود. در پایان، خواننده درمییابد همانگونه که فنشاو ناپدید شده، راوی نیز در مسیر محو شدن است و این ناپدیدی، بخشی از ساختار و هویت سهگانه میشود.
استر در سراسر این مجموعه از عناصر کلاسیک داستان پلیسی چون تعقیب، ردیابی، مظنون و رمز بهره میبرد، اما هیچیک از آنها به نتیجهی مرسوم نمیانجامند. در عوض، داستانها به درون شخصیتها، به زبان و به ماهیت نوشتن راه مییابند. «دفترچههای قرمز» که در هر سه رمان حضور دارند، نمادی از وسواس روایت و نوشتناند؛ هم ابزار رهاییاند و هم زندانی برای ذهن و کلمات.
نیویورک در این سهگانه تنها یک مکان نیست، بلکه شهری است از نشانهها، سایهها و خیابانهای بیپایان؛ شهری که ساختمانهایش خودْ رازهایی پنهان در دل دارند. شخصیتها در این شهر گم میشوند، نه تنها بهمعنای فیزیکی، بلکه در لایههای ذهنی و معنوی وجودشان. زبان در سراسر سهگانه هم بستر روایت است و هم بحران آن. شخصیتها گاه به زبان پناه میبرند و گاه از آن گریزانند؛ بااینحال درمییابند که کلمات هرگز برای بیان حقیقت کافی نیستند. آنچه گفته نمیشود، بهاندازهی گفتهها معنا و اهمیت دارد. روایت نیز نه برای روشنکردن حقیقت، بلکه برای آشکارسازی لایههای تردید و عدمقطعیت عمل میکند.
این ساختار نااطمینان، همراه با زبانی دقیق، موجز و عاری از زوائد شکل گرفته است؛ زبانی که با وجود بار فلسفی و دروننگر خود، خواندن اثر را دشوار نمیسازد. «سهگانهی نیویورک» با پایانی باز و شخصیتهایی که در مرز نابودی و جذب در شهر ایستادهاند، شاید برخی خوانندگان عام را سردرگم کند، اما برای مخاطبانی که از تجربهی ادبی متفاوت و فراتر از قواعد ژانری لذت میبرند، اثری تأملبرانگیز و تکاندهنده است.
این مجموعه بازاندیشی جسورانهایست دربارهی خودِ روایت؛ پرسشی مداوم از اینکه چه کسی مینویسد، چه کسی دیده میشود و چه کسی ناپدید میگردد. شاید پاسخ را بتوان در این جمله خلاصه کرد: حقیقت همیشه در پس واژهها پنهان است. همین ویژگی باعث میشود «سهگانهی نیویورک» با وجود حجم اندکش، اثری ژرف، پرمایه و درخشان به شمار آید؛ اثری که هم در دل سنت ادبی آمریکا ریشه دارد و هم افقهایی تازه در ادبیات پستمدرن میگشاید.
«سهگانهی نیویورک» اثر پل استر، نخستینبار بهصورت جداگانه و در فاصلهی سالهای ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۵ (۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶ میلادی) منتشر شد و سپس در سال ۱۳۶۶ (۱۹۸۷) بهصورت یک مجموعهی کامل به چاپ رسید. این اثر در مرز میان رمان پلیسی کلاسیک و روایت پستمدرن قرار دارد و از سه رمان کوتاه تشکیل شده است: «شهر شیشهای»، «ارواح» و «اتاق دربسته». استر در این سهگانه، با ساختار داستانهای معمایی بازی میکند و همزمان مفاهیم بنیادینی چون هویت، زبان، نوشتن و تنهایی شهری را مورد واکاوی قرار میدهد.
در آغاز رمان نخست، «شهر شیشهای»، راوی داستان نویسندهای است به نام دنیل کوئین که بهطور اتفاقی درگیر پروندهای میشود؛ پروندهای که در آن شخصی ناشناس، او را با کارآگاهی خصوصی اشتباه گرفته است. این اشتباه، سرآغاز سفری درونی و بیرونی است؛ سفری که در آن کوئین نهتنها دنیای اطراف خود، بلکه مرزهای درونی ذهن و هویت خویش را نیز به چالش میکشد. هرچه در پرونده پیشتر میرود، مرز میان نویسنده، راوی، شخصیت و کارآگاه بیشازپیش درهم میشکند. بهتدریج دنیل کوئین در نقشهای گوناگون تحلیل میرود و نیویورک، با معماری پیچدرپیچ و هزارتومانندش، به آینهای از گمگشتگی ذهنی او بدل میشود.
در «ارواح»، استر روایت را تمثیلیتر و فلسفیتر پیش میبرد. کارآگاهی به نام بلو مأمور میشود تا مردی به نام بلک را زیر نظر بگیرد، در حالیکه کارفرمایش فردی است به نام وایت. این سه نام رنگی همچون مهرههای شطرنجی بیهویتاند و نقشی استعاری در ساختار روایی دارند. نظارت بلو بر بلک، بهجای آشکارکردن حقیقت، مرز میان ناظر و نظارهشونده را از میان میبرد. با گذشت زمان، بلو درمییابد که در حال رصد خویش است نه دیگری، و سرانجام در مرزی تاریک میان بودن و نبودن معلق میماند.
بخش پایانی، «اتاق دربسته»، روایتی کاملاً فراداستانی است. راوی بینام داستان مأمور میشود آثار ادبی دوست گمشدهاش، فنشاو، را گردآوری و منتشر کند. اما در روند این بازسازی، او کمکم به جای فنشاو مینشیند: با بیوهی او ازدواج میکند، آثارش را منتشر میسازد و در زندگیاش حل میشود. در پایان، خواننده درمییابد همانگونه که فنشاو ناپدید شده، راوی نیز در مسیر محو شدن است و این ناپدیدی، بخشی از ساختار و هویت سهگانه میشود.
استر در سراسر این مجموعه از عناصر کلاسیک داستان پلیسی چون تعقیب، ردیابی، مظنون و رمز بهره میبرد، اما هیچیک از آنها به نتیجهی مرسوم نمیانجامند. در عوض، داستانها به درون شخصیتها، به زبان و به ماهیت نوشتن راه مییابند. «دفترچههای قرمز» که در هر سه رمان حضور دارند، نمادی از وسواس روایت و نوشتناند؛ هم ابزار رهاییاند و هم زندانی برای ذهن و کلمات.
نیویورک در این سهگانه تنها یک مکان نیست، بلکه شهری است از نشانهها، سایهها و خیابانهای بیپایان؛ شهری که ساختمانهایش خودْ رازهایی پنهان در دل دارند. شخصیتها در این شهر گم میشوند، نه تنها بهمعنای فیزیکی، بلکه در لایههای ذهنی و معنوی وجودشان. زبان در سراسر سهگانه هم بستر روایت است و هم بحران آن. شخصیتها گاه به زبان پناه میبرند و گاه از آن گریزانند؛ بااینحال درمییابند که کلمات هرگز برای بیان حقیقت کافی نیستند. آنچه گفته نمیشود، بهاندازهی گفتهها معنا و اهمیت دارد. روایت نیز نه برای روشنکردن حقیقت، بلکه برای آشکارسازی لایههای تردید و عدمقطعیت عمل میکند.
این ساختار نااطمینان، همراه با زبانی دقیق، موجز و عاری از زوائد شکل گرفته است؛ زبانی که با وجود بار فلسفی و دروننگر خود، خواندن اثر را دشوار نمیسازد. «سهگانهی نیویورک» با پایانی باز و شخصیتهایی که در مرز نابودی و جذب در شهر ایستادهاند، شاید برخی خوانندگان عام را سردرگم کند، اما برای مخاطبانی که از تجربهی ادبی متفاوت و فراتر از قواعد ژانری لذت میبرند، اثری تأملبرانگیز و تکاندهنده است.
این مجموعه بازاندیشی جسورانهایست دربارهی خودِ روایت؛ پرسشی مداوم از اینکه چه کسی مینویسد، چه کسی دیده میشود و چه کسی ناپدید میگردد. شاید پاسخ را بتوان در این جمله خلاصه کرد: حقیقت همیشه در پس واژهها پنهان است. همین ویژگی باعث میشود «سهگانهی نیویورک» با وجود حجم اندکش، اثری ژرف، پرمایه و درخشان به شمار آید؛ اثری که هم در دل سنت ادبی آمریکا ریشه دارد و هم افقهایی تازه در ادبیات پستمدرن میگشاید.
دستههای مرتبط
کتابادبیاتجناییداستان و رمانداستان خارجیرمانادبیاتجناییداستان و رمانداستان خارجیرمانجناییداستان خارجیرمان
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
کتاب The New York Trilogy اثر پل استر، انتشارات معیار علم