کتاب روزهای بی‌پایان اثر یوجین اونیل، ترجمه هانیه مهر مطلق، انتشارات سبزان

کتاب «روزهای بی‌پایان» نمایشنامه‌ای از یوجین اونیل است که نخستین‌بار در سال ۱۳۱۳ خورشیدی (۱۹۳۴ میلادی) منتشر شد. قهرمان این اثر، مردی رنج‌دیده و پرآشوب است که در کودکی مسیحی کاتولیکی مؤمن و پایبند به باورهای دینی بود، اما پس از مرگ والدینش ایمان خود را از دست می‌دهد. با گذر زمان، او دگرگون می‌شود؛ ابتدا گرایش‌های سوسیالیستی پیدا می‌کند، سپس به کمونیسم و در نهایت به بی‌خدایی می‌رسد. در یکی از مراحل زندگی‌اش با زنی ازدواج می‌کند که پیش‌تر پیوندی ناموفق را تجربه کرده است، اما اکنون به او عشق می‌ورزد و در کنار او احساس آرامش و خوشبختی می‌کند. بااین‌حال، درون مرد، نیرویی تاریک و اهریمنی پنهان است؛ ترسی عمیق که آرام‌آرام جانش را می‌فرساید. این ترس از دست دادن آرامش، عشق و زنی است که برایش همچون ایمان و مذهبی تازه شده است. نیروی اهریمنی درونی، او را رها نمی‌کند و در نهایت خانه، زندگی، عشق و حتی وجود او و همسرش را تا مرز نابودی پیش می‌برد. نمایشنامه «روزهای بی‌پایان» با روایت پرکشش و مضمون فلسفی خود، جدال درونی انسان میان ایمان و بی‌ایمانی، عشق و ترس، آرامش و ویرانی را به شیوه‌ای منحصربه‌فرد به تصویر می‌کشد.