کتاب موهای تو خانه ماهی‌هاست اثر محمدرضا شرفی خبوشان (1357)، انتشارات شهرستان ادب

آغاز داستان کتاب، فضایی مبهم و رازآلود دارد؛ گویی نویسنده آگاهانه خواسته است خواننده را در هاله‌ای از ابهام فرو برد. برخی نویسندگان ترجیح می‌دهند کتاب خود را با چنین شروعی آغاز کنند تا حس کنجکاوی مخاطب برانگیخته شود. بااین‌حال، هرچه روایت پیش‌تر می‌رود، کم‌کم مسیر داستان و موقعیت شخصیت‌ها روشن‌تر می‌شود و خواننده درمی‌یابد که ماجرا از چه قرار است. یکی از ویژگی‌های برجسته‌ی متن، گفت‌وگوهای آن است که به‌صورت نوشتاری و طبیعی در نثر گنجانده شده‌اند. این ویژگی از نظر زبان و سبک نگارش، ارزشی ویژه دارد؛ چراکه بازتاب دادن لحن گفت‌وگوها در قالب نثر، کاری دشوار و ظریف است و نیاز به مهارت زبانی و دقت نویسنده دارد. پایان‌بندی داستان نیز به‌خوبی طراحی شده است و از خلال آن می‌توان رنج، اندوه و عمق احساسات نهفته در روایت را دریافت. در حقیقت، گرچه پایان داستان به ظاهر نشان از شکست دارد، اما در پسِ این پایان، نشانه‌ای از امید و طلیعه‌ای روشن به چشم می‌خورد که پیام نهایی اثر را پربار و تأثیرگذار می‌سازد.