کتاب مقالات شمس تبریزی اثر شمس الدین محمد تبریزی، ترجمه محمد علی موحد، انتشارات خوارزمی

کتاب مقالات شمس تبریزی اثر شمس الدین محمد تبریزی، ترجمه محمد علی موحد، انتشارات خوارزمی
ناشر : خوارزمی

ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
1396سال انتشار شمسی
جلد سختنوع جلد
کتاب «مقالات شمس» مجموعهای ارزشمند از گفتهها، سخنان و حکایات شمس تبریزی است که در دوران اقامت او در قونیه، در قرن هفتم هجری، گردآوری شده و پس از او بهدست مریدان و پیروان مولانا جلالالدین محمد بلخی در قالب یادداشتهایی پراکنده تنظیم شده است.
ارتباط میان سخنان شمس در این کتاب و محتوای «مثنوی معنوی» مولانا، موضوعی است که بدیعالزمان فروزانفر نیز به آن اشاره کرده و مینویسد: بسیاری از امثال و قصص مقالات در مثنوی نیز دیده میشود. از سوی دیگر، گسستگی و پراکندگی مطالب و عبارات در «مقالات شمس» نشان میدهد که خود شمس این اثر را تألیف نکرده است. او دراینباره میگوید: «من عادت نبشتن نداشتهام هرگز؛ سخن را چون نمینویسم، در من میماند و هر لحظه مرا روی دگر میدهد.»
در این کتاب، شمس تبریزی به عرفای بزرگ زمان خود و حتی پیش از خود اشارههای فراوانی دارد؛ عارفانی چون منصور حلاج، ابن عربی، بایزید بسطامی، شیخ اشراق، شبلی، جنید و البته مولانا.
موضوعات مطرح در «مقالات شمس» گسترده و متنوعاند؛ از رابطه شمس و مولانا، جنبههای گوناگون زندگی و شخصیت شمس گرفته تا خاطرات بزرگان، قصهها، حکایات و آموزههای عمیق عرفانی.
در میان منابع موجود درباره زندگی و رفتار شمس تبریزی، بیتردید «مقالات شمس» یکی از مهمترین و معتبرترین آثار است. هرچند در این کتاب اشاره مستقیم و منظم به شرح احوال و گذشته شمس وجود ندارد، اما از خلال توصیفها و خاطرات، میتوان تصویری دقیقتر و انسانیتر از او بهدست آورد. برای نمونه، شمس در مقالات خود پدر و مادرش را افرادی مهربان و نازکدل توصیف میکند و میگوید که آنان او را نازپرورده بزرگ کرده بودند.
کتاب «مقالات شمس» مجموعهای ارزشمند از گفتهها، سخنان و حکایات شمس تبریزی است که در دوران اقامت او در قونیه، در قرن هفتم هجری، گردآوری شده و پس از او بهدست مریدان و پیروان مولانا جلالالدین محمد بلخی در قالب یادداشتهایی پراکنده تنظیم شده است.
ارتباط میان سخنان شمس در این کتاب و محتوای «مثنوی معنوی» مولانا، موضوعی است که بدیعالزمان فروزانفر نیز به آن اشاره کرده و مینویسد: بسیاری از امثال و قصص مقالات در مثنوی نیز دیده میشود. از سوی دیگر، گسستگی و پراکندگی مطالب و عبارات در «مقالات شمس» نشان میدهد که خود شمس این اثر را تألیف نکرده است. او دراینباره میگوید: «من عادت نبشتن نداشتهام هرگز؛ سخن را چون نمینویسم، در من میماند و هر لحظه مرا روی دگر میدهد.»
در این کتاب، شمس تبریزی به عرفای بزرگ زمان خود و حتی پیش از خود اشارههای فراوانی دارد؛ عارفانی چون منصور حلاج، ابن عربی، بایزید بسطامی، شیخ اشراق، شبلی، جنید و البته مولانا.
موضوعات مطرح در «مقالات شمس» گسترده و متنوعاند؛ از رابطه شمس و مولانا، جنبههای گوناگون زندگی و شخصیت شمس گرفته تا خاطرات بزرگان، قصهها، حکایات و آموزههای عمیق عرفانی.
در میان منابع موجود درباره زندگی و رفتار شمس تبریزی، بیتردید «مقالات شمس» یکی از مهمترین و معتبرترین آثار است. هرچند در این کتاب اشاره مستقیم و منظم به شرح احوال و گذشته شمس وجود ندارد، اما از خلال توصیفها و خاطرات، میتوان تصویری دقیقتر و انسانیتر از او بهدست آورد. برای نمونه، شمس در مقالات خود پدر و مادرش را افرادی مهربان و نازکدل توصیف میکند و میگوید که آنان او را نازپرورده بزرگ کرده بودند.
دستههای مرتبط
کتابادبیاتپژوهش ادبیمذهباسلامتصوف و عرفانادبیاتپژوهش ادبیمذهباسلامتصوف و عرفانپژوهش ادبیاسلامتصوف و عرفانتصوف و عرفان
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
برچسبهای مرتبط
کتاب مقالات شمس تبریزی اثر شمس الدین محمد تبریزی، ترجمه محمد علی موحد، انتشارات خوارزمی

