کتاب بووار و پکوشه اثر گوستاو فلوبر، ترجمه افتخار نبوی نژاد، انتشارات دیبایه

«بووار و پِکو‌شه» آخرین داستان منتشرشده از گوستاو فلوبر است که با جزئیاتی دقیق، ماجراهای دو نسخه‌بردار پاریسی به نام‌های «بووار» و «پِکوشه» را روایت می‌کند. این دو مرد که تقریباً هم‌سن و دارای خلق‌وخوی مشابه‌اند، در یک روز گرم تابستانی در سال ۱۸۳۸ به‌طور اتفاقی با یکدیگر آشنا می‌شوند و میانشان دوستی و همدلی عمیقی شکل می‌گیرد. پس از آن‌که «بووار» ثروتی قابل توجه به ارث می‌برد، آن دو تصمیم می‌گیرند پاریس را ترک کنند و به حومه‌ی شهر نقل مکان نمایند. در نتیجه، ملکی ۹۴ هکتاری در منطقه‌ی نرماندی می‌یابند و زندگی تازه‌ای را آغاز می‌کنند. میل آن‌ها به ارضای کنجکاوی فکری‌شان سبب می‌شود طی سال‌ها به تقریب در هر شاخه‌ای از دانش و هنر وارد شوند و اطلاعاتی گسترده در زمینه‌های گوناگون به دست آورند. فلوبر در «بووار و پِکو‌شه» از این جست‌وجوهای بی‌پایان برای نشان دادن ضعف‌ها و ناتوانی‌های پنهان در علم و هنر بهره می‌گیرد؛ زیرا تقریباً هر پروژه‌ای که این دو بر آن تمرکز می‌کنند، سرانجامی غم‌انگیز و مأیوس‌کننده دارد. در کنار این شکست‌ها، روابط آنان با روستاییان نیز به تدریج رو به تیرگی می‌گذارد. با وقوع انقلاب ۱۸۴۸، بحث‌ها و مناقشات ناامیدکننده میان مردم و این دو شدت می‌گیرد. براساس یادداشت‌های به‌جامانده از فلوبر، مردم خشمگین از رفتار و آزمایش‌های عجیب بووار و پِکو‌شه، در پی آن می‌افتند که آن‌ها را به زور از منطقه بیرون کنند. سرانجام، این دو که از جهان و انسان‌ها دل‌زده و ناامید شده‌اند، تصمیم می‌گیرند به کار اصلی خود، یعنی نسخه‌برداری، بازگردند و برای همیشه از خطاها و تجربه‌های فکری ناکامشان دست بکشند.