کتاب جبین بر خاک نه اثر تی سی مک لوهان، ترجمه ع پاشایی، انتشارات دیبایه

سرخپوستان آمریکای شمالی از همان آغاز ورود اروپایی‌ها، کوشیدند با آنان گفت‌وگو کنند و بیاموزانند که چگونه باید با زمین، طبیعت و جهان پیرامون رفتار کرد. با این حال، از قرن شانزدهم تا قرن بیستم، پاسخ این تلاش‌ها چیزی جز گلوله و آتش نبود. کتاب «جبین بر خاک نه: خودنگاره‌ی زندگی سرخپوستان» مجموعه‌ای ارزشمند از گفتارها، نطق‌ها و نوشته‌هایی است که در طول نزدیک به پانصد سال از این مردمان به‌جا مانده و تصویری روشن از زیست، آیین‌ها، آداب و سنت‌های آنان ارائه می‌دهد. سرخپوستان، مردمانی بودند در صلح با جهان؛ هزاران سال در هماهنگی با زمین، آسمان و دریا زیستند و زندگی‌شان را نه برای انباشت ثروت و منافع مادی، بلکه در ستایش سادگی و زیبایی طبیعت گذراندند. اما با ورود سهمگین اروپاییان، با مردمانی روبه‌رو شدند که از طمع، حرص و آزمندی لبریز بودند؛ کسانی که برای رسیدن به خواسته‌های خود، آماده بودند هر ویرانی و جنایتی را مرتکب شوند. در برابر چنین رفتار و نگرشی، سرخپوستان برای حفظ طبیعت و زمین دوست‌داشتنی‌شان کوشیدند با سفیدپوستان به تفاهم برسند و از دانش، بینش و آموخته‌های خود به آنان بیاموزند. کتاب «جبین بر خاک نه» نوشته و گردآوری «تی. سی. مکلوهان» سرشار از همین سخنان و تأملات است؛ گفتارهایی از مردمانی که می‌خواستند دانایی و جهان‌بینی خویش را چون هدیه‌ای گران‌سنگ، به جهانیان تقدیم کنند. اگرچه مهاجران اروپایی هرگز این بینش ژرف را نیاموختند و با رفتار خود در برابر زمین و اقلیم بومیان، خشم و نومیدی آنان را برانگیختند، اما سخنان و نوشتارهای به‌جامانده از این مردمان هنوز می‌تواند برای همه‌ی جهانیان الهام‌بخش باشد؛ آموزه‌هایی برای بازنگری در زیست فردی و اجتماعی و برای همزیستی آگاهانه‌تر با طبیعت. به‌همین دلیل، کتاب «جبین بر خاک نه: خودنگاره‌ی زندگی سرخپوستان» اثری مهم، خواندنی و ماندگار است؛ کتابی که می‌تواند همچون آموزگاری خردمند و چراغی فروزان، راه روشن‌تری پیش پای انسان امروز بگذارد.