کتاب اینگمار برگمان اثر ژاک ماندلبام، ترجمه عظیم جابری، انتشارات دیبایه

ارنست اینگمار برگمان، زادهٔ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۸، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و نمایشنامه‌نویس برجستهٔ سوئدی بود. او را به‌طور گسترده یکی از موفق‌ترین و تأثیرگذارترین فیلم‌سازان تمام دوران می‌دانند. آثار برگمان به‌عنوان «مراقبه‌هایی عمیق و شخصی دربارهٔ نبردهای بی‌پایان روان و روح انسان» شناخته می‌شوند. برگمان در طول دوران کاری خود بیش از شصت فیلم و مستند برای اکران سینمایی و پخش تلویزیونی کارگردانی کرد که بیشتر آن‌ها را خود نگاشت. از تحسین‌شده‌ترین فیلم‌های او می‌توان به «مهر هفتم» (۱۹۵۷)، «توت‌فرنگی‌های وحشی» (۱۹۵۷)، «پرسونا» (۱۹۶۶)، «گریه‌ها و نجواها» (۱۹۷۲)، «صحنه‌هایی از یک ازدواج» (۱۹۷۳)، «سونات پاییزی» (۱۹۷۸) و «فانی و الکساندر» (۱۹۸۲) اشاره کرد. فعالیت‌های تئاتری برگمان نیز به‌صورت موازی با کار سینمایی‌اش ادامه داشت. او مدتی به‌عنوان کارگردان برجستهٔ تئاتر سلطنتی دراماتیک استکهلم فعالیت کرد و در طول دوران حرفه‌ای خود بیش از صد و هفتاد نمایشنامه را کارگردانی نمود. برگمان همکاری خلاقانه و پایداری با فیلم‌بردارانش، گونار فیشر و سون نیکویست، داشت که نتیجهٔ آن خلق تصاویری ماندگار و زبان بصری ویژه‌ای در سینمای جهان بود. از میان بازیگران پرکار او می‌توان به هریت اندرسون، بی‌بی اندرسون، لیو اولمان، گونار بیورنستراند، ارلند یوزفسون، اینگرید تولین و ماکس فون سیدو اشاره کرد. فیلیپ فرنچ، منتقد برجستهٔ سینما، برگمان را «یکی از بزرگ‌ترین هنرمندان قرن بیستم» خوانده و معتقد است که او در ادبیات و هنرهای نمایشی راهی برای بازآفرینی و به‌چالش‌کشیدن شرایط انسانی یافته بود. مارتین اسکورسیزی، کارگردان سرشناس آمریکایی نیز گفته است که «تأثیر فیلم‌های برگمان بر مخاطبان غیرقابل اندازه‌گیری است.»