کتاب گودال آب اثر آدلائید هال، ترجمه فریدون رحیمی، انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

«گودال آب» داستان مرغی چاق و مهربان است که روزی هنگام قدم زدن، تصویر خود را در گودالی پر از آب می‌بیند و گمان می‌کند مرغی چاق در آب افتاده است. او با ترس و فریاد از آن‌جا می‌گریزد و برای کمک، نزد دیگر حیوانات می‌رود تا خبر بدهد. نخست به سراغ بوقلمون می‌رود. بوقلمون نیز وقتی درون گودال را نگاه می‌کند، تصویر خود را می‌بیند و خیال می‌کند بوقلمونی گرفتار در آب است. او هم سراسیمه به دنبال دیگر جانوران می‌دود تا آنها را باخبر کند. بز تیزپا که خبر را می‌شنود، به سمت گودال می‌رود و همانند دیگران، تصویر خود را در آب می‌بیند. او نیز می‌ترسد و به دنبال بقیه حیوانات می‌دود. کم‌کم گوسفند، گاو و همه‌ی حیوانات جنگل از ماجرا باخبر می‌شوند و هرکدام برای کمک به گودال آب می‌روند. هر حیوان، انعکاس چهره‌ی خود را در آب می‌بیند و آن را با جانوری دیگر اشتباه می‌گیرد. در همین هنگام، خورشید کم‌کم بالا می‌آید و با تابش گرم خود، آب گودال را آرام‌آرام خشک می‌کند. حال پرسش این است: پس از خشک شدن گودال آب چه می‌شود؟ آیا جانوران در خواهند یافت که آنچه دیده‌اند، تنها تصویر خودشان در آب بوده است؟