کتاب زندگی‌نامه خودنوشت مارتین لوتر کینگ اثر مارتین لوتر کینگ، ترجمه محمدرضا معمار صادقی، انتشارات کرگدن

سخن او روشن و بدون ابهام بود: همه‌ی انسان‌ها باید از یک در وارد شوند، بر یک صندلی بنشینند، در یک خیابان زندگی کنند، در یک کلیسا عبادت کنند و در همه‌ی عرصه‌های زندگی برابر باشند. درست همان چیزهایی که تبعیض نژادی در ایالات متحده، به‌عنوان مدعی نئولیبرالیسم و آزادی، مانع تحقق‌شان می‌شد. آنچه مارتین لوترکینگ را متمایز می‌کرد، شیوه‌ی مبارزه و هدف او بود. او همواره هرگونه خشونت را نفی می‌کرد و به میلیون‌ها همراه خود اجازه نمی‌داد حتی کوچک‌ترین عمل خشونت‌آمیزی انجام دهند. باور راسخ داشت که خیر و عدالت سرانجام در جهان پیروز خواهد شد و این شر همه‌گیر ریشه‌کن می‌شود. لوترکینگ که مسیحی مؤمنی بود، بارها به‌گونه‌ای سخن می‌گفت که تداعی‌کننده‌ی اشعار لنگستون هیوز بود؛ اشعاری که چهره‌ی تلخ تبعیض نژادی در آمریکا را آشکار می‌ساخت و نشان می‌داد چگونه حتی در مکان‌های مقدس، رنگ پوست می‌تواند مانع حضور شود. او بر آن بود که واقعیتی چنین تلخ را دگرگون سازد؛ اندیشه‌ای که ریشه در تعالیم مسیح و آموزه‌های گاندی داشت. کتاب «زندگی‌نامه‌ی خودنوشت» او دریچه‌ای است به لحظه‌های آغاز، مسیر رشد و بالندگی اندیشه‌ای که از امید و رویا سرشار بود. در این اثر، لوترکینگ یکی از مشهورترین خطابه‌های تاریخ خود را با جمله‌ای ماندگار آغاز می‌کند: «من رویایی در سر دارم». این زندگی‌نامه فرصتی است برای شناخت اندیشه‌های انسانی و آرمان‌های والایی که لوترکینگ برای جهانی سرشار از عشق، برابری و آزادی در دل داشت.