کتاب جزیره درختان گمشده اثر الیف شافاک، ترجمه علی سلامی، انتشارات نشر نون

دو نوجوان، پسری مسیحی و دختری مسلمان، در میکده‌ای واقع در جزیره‌ای که آن را «وطن» می‌نامند، با یکدیگر ملاقات می‌کنند. کوستاس و دفنه در پناه عشق مشترکشان رشد کرده و بزرگ می‌شوند. در میانه‌ی این میکده، درخت انجیری از شکافی در سقف سر برآورده که به‌عنوان شاهدی خاموش و همیشه‌حاضر، ناظر دیدارهای پنهانی و سرخوشانه‌ی آن دو است. با آغاز جنگ و تبدیل شدن پایتخت به خاکستر و ویرانه، سرنوشت عاشقان قصه در هاله‌ای از ابهام فرو می‌رود؛ آن‌ها ناپدید می‌شوند و تنها درخت انجیر است که همچنان پابرجا باقی می‌ماند. سال‌ها بعد، کوستاس در جست‌وجوی عشق گمشده‌ی خود، بار دیگر به جزیره بازمی‌گردد. رمان «جزیره‌ی درختان گمشده» اثری شاعرانه و تأثیرگذار درباره‌ی عشق، جدایی، رهایی، تاریخ و طبیعت است؛ بسیاری این رمان را عمیق‌ترین و پخته‌ترین نوشته‌ی الیف شافاک می‌دانند. روایت داستان در سه لایه‌ی اصلی شکل گرفته است: نخست روایت درخت انجیر که به‌سان راوی بی‌طرف، وقایع سال‌های پرآشوب گذشته را بازگو می‌کند؛ دوم روایت سوم‌شخص که به لندن و اواخر دهه‌ی ۲۰۱۰ می‌پردازد؛ و سوم روایت سوم‌شخص دیگری که رویدادهای سال ۱۹۷۴ را در قبرس بازتاب می‌دهد. این سه لایه‌ی زمانی، هرچند مستقل‌اند، اما چنان درهم‌تنیده روایت می‌شوند که خواننده را همانند قایقی روان بر دریایی آرام پیش می‌برند. شخصیت‌های داستان چندان پرشمار نیستند، اما روایت با ظرافت ما را به گذشته‌ی زندگی هر یک می‌برد؛ به محیطی که در آن زیسته‌اند، خانواده‌ای که آنان را شکل داده و فضاهایی که در آن رشد کرده‌اند. این بخش‌ها به‌آرامی و تدریج برای خواننده روشن می‌شود و ارتباطی عمیق میان او و شخصیت‌ها ایجاد می‌کند. «جزیره‌ی درختان گمشده» در کنار بازتاب نگرانی‌ها و تلخی‌های سیاسی و تاریخی قبرس، تصویری از ناآرامی‌های آن دوران ارائه می‌دهد. هم‌زمان، داستانی عاشقانه در دل روایت جای گرفته که به متن، لطافتی خاص و طعم شیرینی ماندگار می‌بخشد.