کتاب بازی‌های نمایشی در ایران اثر ناهید جهازی، انتشارات افراز

در سال‌های دور در ایران، زمانی که امکانات تفریح و سرگرمی بسیار محدود بود، در مراسم و مجالس شادی مانند عروسی‌ها، ختنه‌سوران، پاتختی و جشن تولد، زنان هنگام گردهمایی برای شادی و نشاط جمعی به اجرای بازی‌هایی می‌پرداختند. این بازی‌ها اغلب ماهیتی نمایشی و داستانی داشتند و بخشی از فرهنگ شفاهی و آیین‌های زنانه به شمار می‌رفتند. در آغاز، مطرب‌های زنانه برای اجرای برنامه به این مجالس دعوت می‌شدند. آنان با رقص و آواز فضای مجلس را پرشور و زنده می‌کردند. اما به مرور زمان، این رقص‌ها و آوازها شکل تازه‌ای به خود گرفت و به صورت داستان‌هایی نمایشی درآمد. این داستان‌ها معمولاً در قالب گفت‌وگویی آوازی میان خواننده و یکی از زنان حاضر در مجلس ــ یا حتی جمعی از زنان شرکت‌کننده ــ اجرا می‌شد. چنین اجراهایی علاوه بر جنبه‌ی سرگرمی، بستری برای بیان احساسات، شوخ‌طبعی و بازآفرینی روایت‌های عامیانه در میان زنان آن دوران بودند.