کتاب تاجران اثر ژوئل پومرا، ترجمه ساناز فلاح فرد، انتشارات دیبایه

در این نمایشنامه، که داستانی تئاتری و چندلایه دارد، روایت به‌صورت همزمان و در دو شکل متفاوت برای تماشاگر بازگو می‌شود: از یک‌سو سخنان راوی ــ تنها متن مکتوب و موجود در این کتاب ــ و از سوی دیگر، زنجیره‌ای از صحنه‌های صامت که در سکوت اجرا می‌شوند. راوی زنی است که از زندگی روزمره و مشکلاتش سخن می‌گوید؛ از درد مزمن کمرش، رؤیاهای زن همسایه و دوستش، کارخانه‌ی محلی‌ای که در آستانه‌ی نابودی قرار دارد، و از هراس جنگی که ممکن است در پیش باشد. اما پرسش اصلی اینجاست: آیا روایت او بازتابی از روزشمار بدبختی‌ها و رنج‌هایش است، یا تلاشی برای معنا دادن به زیست زنانه‌ای گرفتار در چرخه‌ی تکرار و فقدان؟