کتاب تاریخ فلسفه قرن هفدهم اثر امیل بریه، ترجمه اسماعیل سعادت، انتشارات هرمس

یکی از مزایای ارزشمند مطالعه گذشته کلاسیک این است که درمی‌یابیم کشفیات جدیدِ اندکی وجود دارند که آثار کهن را منسوخ کنند. ازاین‌رو، کتاب «تاریخ فلسفه قرن هفدهم» نوشته امیل برهیه، در مجموعه تاریخ فلسفه، اثری جامع و موشکافانه به شمار می‌آید. این کتاب نشان می‌دهد فلسفه در کجاها توانسته است در نسبت تاریخی خود به پدیده‌ای در برابر خویش بدل شود. به‌طور کلی، این اثر مقدمه‌ای عالی و نسبتاً مختصر (و گاه حتی بسیار کوتاه) بر سنتی فلسفی است که نسبت به دوران ما، سخنان بیشتری برای گفتن دارد تا مطالعات کلاسیک یونان درباره افلاطون و سقراط. ما معمولاً تمایل داریم هرچه پس از دوران شکوه آتن روی داده را به حاشیه تاریخ بسپاریم؛ اما اینجا می‌توان آموخت که هنوز درس‌های بسیاری در آن نهفته است. هم از این منظر که چگونه علم می‌تواند بر تفکر عمیق اثر بگذارد، و هم از این جهت که چه اندازه از میراث تفکر، پس از دو هزار سال همچنان پابرجاست. تمرکز اصلی فلسفه هلنیستی و رومی، بر چگونگی زیستنِ درست در جهانی عجیب و پرشتاب است؛ جهانی که از قطب‌نمای نیرومند اخلاقی یا مذهبی بی‌بهره است. به‌جای فرو رفتن در اشکال عرفانی اندیشه، این فلسفه بر زندگی واقعی و روزمره تأکید دارد. از همین‌رو، کتاب برهیه لحظاتی دارد که به‌روشنی با قرن بیست‌ویکم پیوند برقرار می‌کند و خواننده را به تأملی تازه درباره فلسفه و معنای زندگی فرا می‌خواند.