کتاب تصرف اثر تورج زاهدی، انتشارات نیستان

تازه‌ترین رمان تورج زاهدی را می‌توان از جنبه‌های گوناگون، یکی از جذاب‌ترین و متفاوت‌ترین آثار داستانی سال‌های اخیر دانست. اثری که جذابیت آن از همان صفحات آغازین و حتی پیش از مطالعه، از روی جلد چشم‌نوازش آغاز می‌شود. «تصرف» با طرح جلدی که در ورای زیبایی ظاهری‌اش، نشانی از محتوای درونی داستان دارد، مخاطب را به‌درون جهان رازآلود خود دعوت می‌کند. این رمان برای نخستین‌بار در ادبیات داستانی ایران، به ماجرای تسخیر روح و جان انسان به‌دست شیطان و چگونگی رهایی از آن می‌پردازد؛ روایتی که در قالب کلمه، مفهومی تازه از نبرد انسان با شر را بازگو می‌کند. تورج زاهدی، چه در مقام موسیقیدان و چه به‌عنوان نویسنده، همواره نشان داده اهل مکاشفه و جست‌وجوی رازهای نهفته در زوایای زندگی انسان است. او نه به ادبیات آپارتمانی گرایش دارد و نه به ادبیات صرفاً توصیفی یا غنایی. قلم زاهدی در «تصرف»، بر بنیاد کشف و شهود استوار است؛ ادبیاتی برخاسته از باورهای دینی و ایمانی عمیق که هدفش بازنمایی چهارچوب‌های زیست انسان مسلمان است. در «تصرف»، نویسنده زندگی مؤمنی را به تصویر می‌کشد که ناگهان درمی‌یابد گرفتار تسخیر جنیان شیطانی شده است. انسانی عادی که حضور نیرویی غیرخاکی را در درون خود احساس می‌کند و به‌دنبال راهی برای رهایی است. داستان، مسیر جست‌وجوی او برای نجات از شیطان را روایت می‌کند؛ سفری درونی و روحانی که با کشف و شهودی زیبا و بدیع به پایان می‌رسد و نتیجه‌ای شگفت‌انگیز رقم می‌زند؛ پایانی که رازآلودگی آن چیزی کمتر از حیرت نخستین مخاطب در مواجهه با سوژه نیست. زاهدی نویسنده‌ای پژوهشگر است و آثار پیشینش نیز این ویژگی را تأیید می‌کنند. با این حال، او در مسیر تحقیق و خلاقیت، هرگز از چهارچوب باورهای اعتقادی خود فاصله نمی‌گیرد و دل به روایت‌های تخیلی و هالیوودی از موجودات فرازمینی نمی‌سپارد. زاهدی در حقیقت نویسنده‌ای سنت‌گراست که می‌کوشد مفاهیم بکر و موضوعات ماورایی را در قالب اصول شرعی و دینی بازآفرینی کند. از منظر زبانی نیز «تصرف» اثری شایسته‌توجه است. نثر روان و ساده رمان، بدون توسل به کنایه یا ابهام، به‌گونه‌ای است که معنا را بی‌واسطه و روشن به مخاطب منتقل می‌کند. این سادگی و صداقت زبانی باعث شده روایت بدون زوائد و حاشیه، مستقیماً بر ذهن خواننده بنشیند. در نهایت، «تصرف» رمانی ماورایی است که با تکیه بر ایمان و باورهای دینی، پدیده‌ای کمتر پرداخته‌شده در ادبیات را به تصویر می‌کشد. زاهدی موفق شده داستانی را خلق کند که پیش‌تر شاید تنها در قالب قصه‌های کلاسیک ژانر گوتیک در ادبیات اروپا یافت می‌شد، اما او با نگاهی دین‌مدارانه و مبتنی بر مؤلفه‌های فرهنگی ایران معاصر، توانسته سبکی تازه و رویکردی مستقل در روایت این نوع از داستان‌ها بنیان نهد.