کتاب جامعه باز و دشمنان آن اثر کارل پوپر، ترجمه عزت الله فولادوند، انتشارات خوارزمی

کتاب «جامعه باز و دشمنان آن» اثر «کارل پوپر»، از برجسته‌ترین آثار قرن بیستم به شمار می‌رود. این کتاب دفاعی قاطع و بی‌پیرایه از دموکراسی لیبرال و هم‌زمان حمله‌ای اندیشه‌محور به بنیان‌های فکری توتالیتاریسم است. «کارل پوپر» که در خانواده‌ای وینی با اصالت یهودی متولد شده بود، تا سال ۱۹۳۷ میلادی در اتریش به تدریس اشتغال داشت. اما در همان سال که احتمال الحاق اتریش به آلمان نازی قوت گرفت، به نیوزیلند مهاجرت کرد و پس از پایان جنگ، در سال ۱۹۴۹ در انگلستان اقامت گزید. پیش از این دوران، پوپر عمدتاً درباره فلسفه علم می‌نوشت، اما از سال ۱۹۳۸ تا پایان جنگ جهانی دوم، تمرکز خود را بر فلسفه سیاست معطوف ساخت تا ریشه‌های تفکر توتالیتر در آلمان و شوروی را تحلیل کند. حاصل این مطالعات، نگارش اثر مهم «جامعه باز و دشمنان آن» بود. هنگامی که این کتاب در سال ۱۹۴۵ و در دو جلد منتشر شد، به سرعت توجهات بسیاری را برانگیخت. این اثر، جایگاهی ویژه در میان هر دو جناح راست و چپ پیدا کرد و از آن به‌عنوان منبع الهام بسیاری از مخالفان کمونیسم در دوران جنگ سرد یاد می‌شود. پوپر در این کتاب با استدلالی روشن بیان می‌کند که روحیه آزاد، پرسشگر و انتقادی حاکم بر پژوهش‌های علمی باید در عرصه سیاست نیز جریان یابد. او در مسیر این تحلیل، گرایش‌های استبدادطلبانه‌ای را که در اندیشه‌های افلاطون، هگل و مارکس ریشه دارد، پی می‌گیرد و نقد می‌کند. اثر پوپر چنان تأثیرگذار بود که حتی تحسین فیلسوف برجسته، «برتراند راسل» را نیز برانگیخت؛ راسل این کتاب را دفاعی ژرف، خردمندانه و قدرتمند از دموکراسی دانست.