کتاب حکومت صد روزه ناپلئون بناپارت اثر دومینیک دو ویلپن، ترجمه حامد رضیئی، انتشارات امیرکبیر

کتاب «حکومت صد روزۀ ناپلئون بناپارت» اثر تاریخی ارزشمند دومینیک دو ویلپن، به‌عنوان یکی از دقیق‌ترین روایت‌ها از پرآشوب‌ترین و سرنوشت‌سازترین دوره‌های تاریخ فرانسه شناخته می‌شود. این اثر به‌صورت جامع، صد روز حکومت ناپلئون را پس از بازگشتش از تبعید در جزیرۀ البا بررسی می‌کند و تصویری روشن از تلاش‌ها و جاه‌طلبی‌های او برای بازپس‌گیری قدرت ارائه می‌دهد. روایت کتاب از فروپاشی امپراتوری فرانسه در آوریل سال ۱۸۱۴ و بازگشت سلطنت آغاز می‌شود؛ جایی که ناپلئون، فرمانروای قدرتمندی که زمانی سراسر اروپا را به لرزه درآورده بود، ناگهان به حاکم جزیرۀ کوچکی چون البا محدود می‌شود. با این حال، او تسلیم سرنوشت خود نمی‌شود و با ارادۀ آهنینی برای احیای شکوه و عظمت گذشته به میدان بازمی‌گردد. دومینیک دو ویلپن، سیاستمدار، مورخ و نخست‌وزیر پیشین فرانسه، در نگارش این کتاب از دید و تجربه‌اش در عرصۀ سیاست بهره برده است تا چهره‌ای چندوجهی از ناپلئون بناپارت ترسیم کند. او ناپلئون را شخصیتی جسور و پیش‌بینی‌ناپذیر معرفی می‌کند که با تصمیمی شجاعانه از البا به سوی پاریس حرکت می‌کند و بار دیگر صحنۀ سیاسی و نظامی اروپا را دگرگون می‌سازد. کتاب، با جزئیاتی دقیق، سفر پرخطر ناپلئون از البا تا رسیدن به پاریس و سپس کارزارهای تعیین‌کننده‌اش در نبرد واترلو را روایت می‌کند. ویلپن توانسته است با نثری غنی و نگاهی ژرف، نابسامانی‌های سیاسی فرانسه و تنش‌های اجتماعی آن دوران را بازتاب دهد. او در تحلیل‌های خود، نه‌تنها به رویدادهای نظامی می‌پردازد، بلکه امیال درونی و اهداف شخصی ناپلئون را نیز واکاوی می‌کند. در نگاه نویسنده، ناپلئون مردی است که شکست و تبعید او را دگرگون کرده و از درون متحول ساخته است. ویلپن در ادامه تصویری جامع از فرانسه سال‌های ۱۸۱۴ تا ۱۸۱۵ ارائه می‌دهد؛ کشوری گرفتار میان انقلاب و بازسازی، دستخوش تردید میان وفاداری به متحدان و هراس از تهدید دشمنان خارجی. در نهایت، «حکومت صد روزۀ ناپلئون بناپارت» نه‌فقط شرحی تاریخی، بلکه سندی است از تأثیر پایدار ناپلئون بر هویت مدرن فرانسه. این اثر برای علاقه‌مندان به تاریخ فرانسه، زندگی ناپلئون و تحولات سیاسی اروپا، منبعی معتبر و خواندنی به شمار می‌آید.