کتاب خاطره‌درمانی اثر علی شمیسا، انتشارات ذهن آویز

خاطرات تو گاه به زخم‌ها اشاره دارد و گاه در آغوش عشق آرام می‌گیرد؛ حالتی عجیب و درونی که تو را به موزه‌های شخصی ذهن خود می‌برد. خاطره‌نویسی مانند آسانسوری است که تا ژرف‌ترین سطح ناخودآگاهت پایین می‌روی و در آنجا با خودِ واقعی‌ات روبه‌رو می‌شوی. در این ملاقات، می‌توانی دوباره جان بگیری، سوار دوچرخه‌ای خیالی شوی و در ییلاق و قشلاق احساسات خود سفر کنی. در آن عمق، درمی‌یابی که چه بسیار کلاغ‌ها، لک‌لک‌ها، گنجشک‌ها و قناری‌ها بر درخت خاطراتت نشسته‌اند، لانه ساخته‌اند و بی‌وقفه می‌خوانند. گاهی با ازدحام صداهایشان مواجه می‌شوی و خاطراتت را پر از رویا و آرزوهای سرکوب‌شده می‌بینی که در تنهایی نفس می‌کشند. از این همه تفاوت و تضاد در میان خاطراتت حیرت می‌کنی؛ می‌بینی که برخی از آنها بوی بهشت می‌دهند و برخی به جهنمی درونی شبیه‌اند. در این مسیر، اشک ندامت می‌ریزی و احساس گناه به ‌تو هجوم می‌آورد. گاه آرزو می‌کنی از همه عادت‌های زشت و واژه‌های بی‌معنی و رکیکی که در خاطراتت جا خوش کرده‌اند، رها شوی. خاطراتت گاهی استدلال می‌کنند و زمانی مثل شتری خسته، واژه‌ها را بی‌وقفه نشخوار می‌کنند. با این حال، همین خاطرات تو را به بسیاری از نقاط وجودت پیوند می‌زنند. گاهی خاطره‌ای همچون عزرائیل، احساسی را در درونت قبض روح می‌کند. اما امروز ضرورتی ندارد که مانند «پشکل‌پرستان هند» از این نوع خاطرات خود دفاع کنی و برای حفظ آن‌ها غیرت به خرج دهی. به یاد داشته باش که خاطره، بخشی از شناسنامه هر انسان است. همیشه صفحه‌ای سفید پیش روی خاطراتت بگذار تا سیاه‌نامه ذهنشان را بنویسند و تو آن را به زبانی ساده و قابل درک ترجمه کن. خاطره‌درمانی نوعی سفر درونی، درمانی خودیار و تجربه‌ای عمیق برای بازشناسی خویشتن است. با ما همراه شو تا در این مسیر، آشتی با گذشته و درمان ذهن، در تو آغاز شود.