کتاب خانه عروسک و اشباح اثر هنریک ایبسن، ترجمه مهدی فروغ، انتشارات زوار

نمایش‌نامه‌های «خانه عروسک» و «اشباح» از برجسته‌ترین آثار نمایشی هنریک ایبسن به شمار می‌آیند. در «خانه عروسک»، موضوع اصلی و کانونی اثر، مسئله‌ی حقوق فردی است؛ مفهومی که ایبسن آن را با دقت و ژرف‌نگری در بستر یک زندگی خانوادگی بررسی می‌کند. ایبسن در نمایش‌نامه‌ی «اشباح» نیز به موضوعی بنیادین می‌پردازد؛ یعنی تأثیر میراث اجدادی و باورهای نسل‌های گذشته بر زندگی و روان نسل جدید. او نشان می‌دهد چگونه گذشته‌ی نیاکان می‌تواند سرنوشت فرزندان را رقم بزند و از فردیت آنان بکاهد. در «خانه عروسک»، که ایبسن آن را در سال ۱۸۷۹ میلادی نوشت، شخصیت اصلی نمایش، «نورا»، زنی جوان، شاداب و باهوش است که برای نجات جان شوهرش «هلمر»، از بیماری‌ای سخت و پرهزینه، دست به اقدامی پنهانی می‌زند. او برای تأمین هزینه‌ی درمان، امضای پدر خود را جعل می‌کند تا بتواند وامی بگیرد. اگر پدرش ناگهان درگذشته نبود، بی‌تردید خود نیاز مالی نورا را برطرف می‌کرد و این اقدام محرمانه ضرورتی نمی‌یافت. وام‌دهنده‌ی این پول، «کروگستاد»، کارمند بانکی است که مدیریت آن به «هلمر» سپرده شده است. هلمر، با شناخت پیشین از رفتار و شخصیت ناپسند کروگستاد، تصمیم به اخراج او از بانک می‌گیرد. هنگامی که کروگستاد از این تصمیم باخبر می‌شود، ماجرا به نقطه‌ی عطف خود می‌رسد و چالش اصلی داستان شکل می‌گیرد. نمایش‌نامه‌ی «خانه عروسک» در ظاهر روایتی ساده دارد، اما مهارت هنریک ایبسن در خلق درام، گفت‌وگوهای طبیعی و کشش‌های منطقی باعث شده است این اثر به یکی از ماندگارترین و تأمل‌برانگیزترین آثار ادبیات نمایشی جهان بدل شود.