کتاب مهربانی من‌را قوی‌تر می‌کند! اثر الیزابت کول، ترجمه رودابه حمزه ای (1343)، انتشارات مهرسا

ما زمانی واقعاً شاد و خوشحال هستیم که همه‌ی مردم در آزادی و خوشبختی زندگی کنند. شادیِ واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که هیچ‌کس در رنج نباشد و دل‌ها سرشار از آرامش و امید باشند. انسانی که مهربان است، در حقیقت قوی‌ترین انسان است؛ زیرا قدرتِ او از درون می‌آید، از عشق، درک و همدلی. مهربانی، نشانه‌ی اقتدار روح است، نه ضعف. کسی که دل آرام دارد، زندگی‌اش سرشار از لذت و شیرینی است. آرامش، زیباترین نعمت زندگی است که با مهربانی و شادی پیوندی عمیق دارد.