کتاب وقتی برگشتم خانه باش اثر الچین صفرلی، ترجمه فهیمه دهقان زاده، انتشارات مهرگان خرد

الچین صفرلی (Elchin Safarli) در کتاب تأمل‌برانگیز خود، «وقتی برگشتم خانه باش» (When I Return, Be at Home)، داستان مردی را روایت می‌کند که قربانی سرنوشت تلخ و بی‌عدالتی زمانه شده است. او در سوگ مرگ دخترش می‌سوزد و توانایی پذیرش این فقدان عظیم را ندارد؛ گویی این داغ بزرگ، صلیبی سنگین است که بر دوش خود حمل می‌کند. اندوه، رنج و سودازدگی چنان وجودش را فراگرفته که نمی‌تواند از سنگینی آن بگریزد و در نهایت به نوشتن نامه روی می‌آورد. در این نامه‌ها، او دختر از‌دست‌رفته‌اش را خطاب قرار می‌دهد و هر تجربه و رویداد کوچک زندگی روزمره را با او در میان می‌گذارد. این نوشته‌ها، مخاطب را به اندیشیدن درباره لحظاتی وا‌می‌دارد که در شتاب زندگی نادیده گرفته می‌شوند. گاهی زندگی چنان با شتاب از برابر چشمانمان عبور می‌کند که فرصتی برای تأمل در آنچه روزمرگی ما را شکل می‌دهد، نمی‌یابیم. نویسنده‌ی نامدار آذربایجانی در این اثر پراحساس، نشان می‌دهد که زیستن بدون بصیرت و آگاهی، همچون حرکت با چشمان بسته است. سبک نگارش الچین صفرلی زنده، روان و سرشار از لطافت اندوه‌بار است. او چنان ماهرانه دنیای درونی قهرمان داستان را ترسیم می‌کند که خواننده به‌سادگی در فضای عاطفی کتاب غرق می‌شود؛ تا جایی که ممکن است ساعت‌ها بگذرد بی‌آنکه متوجه گذر زمان شوید. روایت پرکشش و احساسی این اثر، رابطه‌ی عمیق و لطیف میان پدر و فرزند را آشکار می‌سازد و بازتابی از عشق، فقدان و امید در قالب انسانی‌ترین تجربه‌هاست. آثار صفرلی همواره سرشار از عمق احساسی و تأملات فلسفی درباره‌ی زندگی هستند. در کتاب «وقتی برگشتم خانه باش»، نویسنده با قدرتی کم‌نظیر ما را به هم‌دلی با قهرمان خود فرامی‌خواند؛ به گونه‌ای که می‌توان جای او ایستاد، اندوهش را لمس کرد و در تک‌تک واژه‌ها، تپش دل یک پدر داغ‌دیده را احساس نمود.