کتاب باب دوست من اثر وندی مس، ترجمه فرمهر امیردوست، انتشارات پرتقال

لیوی، دختری یازده‌ساله، پس از سال‌ها دوری به خانه مادربزرگش در استرالیا سفر کرده است. مدت‌ها از آخرین باری که اینجا بوده می‌گذرد و او تقریباً همه چیز را درباره‌ی این خانه فراموش کرده است. امّا در دل این فراموشی، نیرویی پنهان او را به سوی اتاق کودکی‌اش می‌کشاند؛ انگار صدایی آرام و مرموز، تنها او را می‌خواند، صدایی که می‌خواهد لیوی را از همه جدا کند و فقط برای خود داشته باشد. لیوی با شتاب به سمت اتاقش می‌رود، دستگیره‌ی کمد را می‌چرخاند و در را باز می‌کند. ناگهان صدایی در فضای اتاق می‌پیچد: «برگشتی... چه دیر کردی.»