کتاب عروسی اثر نیکلای گوگول، ترجمه آبتین گلکار، انتشارات هرمس

او می‌خواهد ازدواج کند، اما در همان حال نمی‌خواهد ازدواج کند و نمی‌داند چه تصمیمی باید بگیرد. بااین‌حال، دوستی دارد که تصور می‌کند همیشه می‌داند چه چیزی برای دیگران بهتر است. این آمیزه‌ای از تردید و خواست، آغازگر داستان «عروسی مضحک» اثر گوگول است؛ نمایشی درباره میل، خواستگاری، دوستیابی در دوران امپراتوری روسیه و بسیاری موضوعات دیگر. اقتباس هاوارد کولر از این اثر جذاب، خنده‌دار و درعین‌حال اندکی تلخِ گوگول، جلوه‌ای روشن از پوچی و طنز درخشان نمایش را به تصویر می‌کشد. نسخه‌ای دلپذیر، سرگرم‌کننده و رضایت‌بخش که با دیالوگ‌هایی روان و پرکشش، مخاطب را درگیر فضای کمیک اثر می‌کند. در نمایشنامه «عروسی»، چند خواستگار می‌کوشند دل دختر دم‌بخت داستان را به دست آورند و هم‌زمان سایر رقیبان را از چشم او بیندازند. برای رسیدن به این هدف، از هر حیله و ترفندی بهره می‌برند. گوگول در نگارش این نمایشنامه، به‌شیوه‌ای هنرمندانه ضعف‌ها و کاستی‌های هر شخصیت را آشکار کرده و با اغراق در این ویژگی‌ها، ما را به خندیدن به آن‌ها واداشته است. همین خنده، ما را متوجه وجود همان عیوب در درون خودمان می‌کند. طنز گزنده، نگاه تیزانتقادی، شادابی شوخ‌طبعی، اغراق و کاریکاتورسازی ادبی، همگی از ویژگی‌های شاخص هنر گوگول‌اند که در «عروسی مضحک» به‌روشنی دیده می‌شوند. این نمایشنامه نمونه‌ای درخشان از ترکیب طنز اجتماعی و نقد ظریف انسانی در ادبیات کلاسیک روسیه است.