کتاب کو گیتو و تاریخ جنون اثر میشل فوکو و ژاک دریدا، ترجمه فاطمه ولیانی، انتشارات هرمس

کتاب «کو گیتو و تاریخ جنون» نوشته‌ی میشل فوکو، یکی از آثار مهم و ماندگار این فیلسوف برجسته فرانسوی است که نخستین‌بار در سال ۱۳۴۰ میلادی (۱۹۶۱ میلادی) منتشر شد. فوکو در این اثر کلاسیک، تاریخ و مفهوم «جنون» را در تمدن غرب از اواخر قرون وسطی تا دوران مدرن بررسی می‌کند. او نشان می‌دهد که در سده‌های گذشته، جنون بخشی طبیعی از زندگی اجتماعی تلقی می‌شد و دیوانگان آزادانه در میان مردم حضور داشتند. اما با گذر زمان، نگرش جامعه تغییر یافت؛ انسان مدرن، «دیوانگان» را تهدیدی برای نظم اجتماعی دانست و به همین دلیل، آسایشگاه‌های روانی شکل گرفتند و دیوارهایی حقیقی و نمادین میان بیماران روانی و دیگر اعضای جامعه کشیده شد. فوکو در «تاریخ جنون» با نگاهی تحلیلی و تاریخی، فرآیند جدایی عقل از بی‌عقلی را بازمی‌نگرد و می‌کوشد نشان دهد که چگونه قدرت، گفتمان و نهادهای اجتماعی در تعریف «جنون» نقش داشته‌اند. این پژوهش ژرف و اندیشه‌برانگیز، یکی از آثار پایه‌ای در سنت اندیشه‌ی انتقادی غرب به شمار می‌آید و جایگاه فوکو را به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین فیلسوفان اروپایی پس از جنگ جهانی دوم تثبیت می‌کند.